พอซูอันเปิดกล่องของขวัญดู ก็อดอุทานไม่ได้ว่าให้ของดีจริง ๆ
ลู่เจิ้นถิงใจกว้างไม่น้อย ถึงกับมอบนาฬิกาต่างประเทศให้เธอเรือนหนึ่ง
เป็นนาฬิกาโอเมกาที่ผลิตในต่างประเทศ
ตอนนี้ในประเทศหัวกั๋ว แม้แต่นาฬิกาที่ผลิตในประเทศทั่วไปก็ราคาไม่ถูกแล้ว นอกจากต้องใช้คูปองซื้อนาฬิกาแล้ว ยังต้องจ่ายเงินอีกร้อยกว่าหยวน
ถ้าเป็นนาฬิกาแบรนด์ดังจากต่างประเทศแบบนี้ ราคาหลายร้อยหยวนคงหนีไม่พ้น
ซูอันชอบผู้ชายหน้าตาดีอยู่แล้ว
ถ้าเป็นผู้ชายหน้าตาดี แถมยังใจกว้างแบบนี้ เธอก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่
ซูอันมองนาฬิกาผู้หญิงเรือนนี้แล้วก็ต้องยอมรับว่า ลู่เจิ้นถิงมีรสนิยมดีทีเดียว นาฬิกาเรือนนี้ประณีตและสวยมาก
ซูอันอดคิดไม่ได้ว่านาฬิกาแบรนด์ดังแบบนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ ต่อให้เป็นยุค 70–80 ก็ยังไม่ดูเชยเลย
ตอนนี้ลู่เจิ้นถิงได้สติกลับมาแล้ว พอเห็นซูอันจ้องนาฬิกาอยู่ เขาก็ถามเธอว่า “อันอัน ชอบนาฬิกาเรือนนี้ไหม?”
ซูอันตอบทันทีโดยไม่ลังเล “ชอบค่ะ”
ลู่เจิ้นถิงถามต่อ “ถ้าชอบ งั้นฉันใส่ให้ดีไหม?”
ซูอันไม่ขัดข้อง เธอยื่นมือออกไปให้ลู่เจิ้นถิงช่วยสวม
ลู่เจิ้นถิงจึงสวมนาฬิกาให้ซูอัน
เมื่อเห็นนาฬิกาอยู่บนข้อมือของตัวเอง ซูอันก็ยิ่งพอใจ
ไม่เลว ไม่เลวเลย
ได้นาฬิกาสวย ๆ มาหนึ่งเรือน แถมยังได้แฟนหนุ่มหล่อ ๆ อีกคน เธอนี่ได้กำไรเห็น ๆ
สารภาพรักกันเสร็จแล้ว ซูอันก็พาลู่เจิ้นถิงกลับบ้าน
เธอไม่ได้คิดจะปิดบังเรื่องที่คบกับลู่เจิ้นถิงจากคนอื่น