เมื่อเห็นว่าซูอันตามมาทันแล้ว
ลู่เจิ้นถิงก็โยนสองคนที่หิ้วอยู่ในมือไปกองตรงหน้าเท้าซูอันทันที
แม้จะเทียบกับสัตว์ประหลาดอย่างซูอันไม่ได้ แต่ลู่เจิ้นถิงก็ยังมีแรงมากกว่าคนทั่วไปไม่น้อย
เพียงโยนครั้งเดียว เอ้อร์โก่วกับแม่ของเขาก็กระแทกพื้นอย่างแรง เจ็บจนร้องโอดโอย
ซูอันเหลือบมองลู่เจิ้นถิง ไม่คิดเลยว่าผู้ชายคนนี้จะลงมือช่วยเธอ
ถึงไม่มีลู่เจิ้นถิง เธอคนเดียวก็จัดการเอ้อร์โก่วกับแม่ของเขาได้อยู่แล้ว แต่บุญคุณครั้งนี้เธอต้องจำไว้
คราวนี้ซูอันอดมองลู่เจิ้นถิงอีกแวบไม่ได้ พูดก็พูดเถอะ ผู้ชายคนนี้หน้าตาหล่อจริง ๆ
ทั้งหน้าตาดี ฝีมือก็ไม่เลว ดูท่าเธอจะเริ่มถูกใจเขาอยู่บ้างแล้ว
ซูอันมีชีวิตมาสองชาติแล้วยังไม่เคยมีแฟนสักคน ถ้าจะลองหาใครสักคนคบด้วยก็ดูไม่เลวเหมือนกันหรือเปล่า?
กัวเหมี่ยวรู้สึกว่าสายตาที่ซูอันมองลู่เจิ้นถิงตอนนี้ชอบกล คล้ายพรานกำลังจ้องเหยื่อ
ซูอันคงไม่ได้ถูกใจพี่ถิงของพวกเขาเข้าแล้วหรอกนะ?
พอนึกถึงฝีมือของซูอัน กัวเหมี่ยวก็รู้สึกหวั่นใจขึ้นมา
ฝีมือของพี่ถิงเหนือกว่าเขาก็จริง แต่ถ้าต้องสู้กับสัตว์ประหลาดอย่างซูอัน ก็อย่าหวังว่าจะได้เปรียบเลย
ถ้าพี่ถิงถูกซูอันหมายตาเข้า แล้วทั้งคู่ได้คบกันจริง ๆ พี่ถิงคงเสียเปรียบแน่
ซูอันละสายตาจากลู่เจิ้นถิง ก่อนจะคว้าตัวเอ้อร์โก่วกับแม่ของเขาที่นอนร้องโหยหวนอยู่บนพื้นขึ้นมา
สำหรับสองคนที่ใส่ร้ายป้ายสีเธอ ซูอันไม่ปรานีแม้แต่น้อย เธอตบเข้าที่มุมปากของทั้งคู่คนละฉาด