บทที่ 75 ซูอันกับแม่บุญธรรมหน้าตาคล้ายกัน
พอเสิ่นหรูอี้ได้ยินหลินเอ้าตงพูดอย่างนั้น ความคิดนี้ก็พลันมลายหายไป
ไม่ต้องพูดถึงความเสี่ยงที่ต้องแบกรับหากไปขอเช่าบ้านจากสมาชิกในหน่วยผลิต แค่คิดว่าต้องอยู่ร่วมกับพวกชาวนาขาเปื้อนโคลน เสิ่นหรูอี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว
เสิ่นหรูอี้ขมวดคิ้ว กลุ้มใจว่าควรจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี
จะออกไปเช่าบ้านก็ไม่ได้ แต่ที่พักปัญญาชนหนุ่มสาวกลับคับแคบเกินไปจริง ๆ
ตอนนั้นเอง เถาเซี่ยงฉินก็เตือนเสิ่นหรูอี้ว่า “ปัญญาชนเสิ่น ถ้าไม่อยากเบียดอยู่กับพวกเรา ลองไปถามปัญญาชนซูอันดูสิ เธอสร้างบ้านไว้ในหน่วยผลิต ที่บ้านยังมีห้องว่างอยู่ ไม่แน่ว่าอาจให้เธอเช่าสักห้องก็ได้
อ้อ จริงสิ ถ้าเธอไม่ยอมให้เช่า ฉันเห็นว่าคุณก็มีเงินอยู่ไม่น้อย ลองไปถามหัวหน้าหน่วยผลิตดูได้ว่าจะขอที่ดินสักแปลงมาสร้างบ้านเองได้ไหม
แต่ช่วงนี้ใกล้ถึงฤดูเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงแล้ว ต่อให้คิดจะสร้างบ้าน ก็ต้องรอให้ฤดูเก็บเกี่ยวผ่านไปก่อน
ถ้าปัญญาชนซูยอมให้เช่าก็ดีที่สุด ตอนนี้ก็ย้ายเข้าไปอยู่ได้เลย”
เถาเซี่ยงฉินไม่ได้พูดมากมายกับเสิ่นหรูอี้เพราะหวังดีอะไร
เธอดูออกว่าเสิ่นหรูอี้เป็นพวกเรื่องมาก
คนจู้จี้แบบนี้มาอยู่กับพวกเขา ใครจะรู้ว่าต่อไปจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก
คนที่พักอยู่ในจุดพักปัญญาชนหนุ่มสาวมีมากพอแล้ว เถาเซี่ยงฉินอยากให้มีคนย้ายออกไปอีกสักหลายคนแทบแย่
น่าเสียดายที่ปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทส่วนใหญ่ก็มีฐานะทางบ้านไม่ต่างจากเธอ ไม่มีเงินพอจะสร้างบ้าน