ถึงจะเป็นผ้ามีตำหนิ แต่ก็มีตำหนิเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ส่งผลต่อการใช้งานเลย
ที่ราคาถูกและไม่ต้องใช้คูปอง ก็เพราะเป็นผ้ามีตำหนิแบบนี้
สินค้ามีตำหนิที่นำออกมาขายเป็นการภายในแบบนี้ คนทั่วไปไม่มีทางซื้อได้ง่าย ๆ
ถ้าพนักงานขายคนใหม่คราวก่อนไม่ทำให้พวกเขาไม่พอใจ และไม่ได้ตั้งใจเอาใจพวกเขา ก็คงไม่มีทางหยิบผ้ามีตำหนิเหล่านี้ออกมาให้
ซูอันซื้อมาไม่น้อย จึงแบ่งให้เถาต้าหนีได้มากหน่อย
เถาต้าหนีมองผ้าที่ซูอันซื้อกลับมาแล้วอดชื่นชมไม่ได้ว่าเนื้อผ้าดีจริง ๆ แถมยังไม่ต้องใช้คูปอง ราคาก็ถูก เธอได้กำไรแล้วจริง ๆ
แน่นอนว่าเถาต้าหนีรู้ดี ทั้งหมดเป็นเพราะได้อานิสงส์จากสหายปัญญาชนซูน้อย
ถ้าสหายปัญญาชนซูน้อยไม่มีความสามารถ เธอจะไปหาผ้าดี ๆ แบบนี้มาจากไหนได้
เถาต้าหนีหยิบผ้าไปจำนวนหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขอบคุณซูอันอีกครั้ง
ซูอันรีบตอบว่า “ป้า ไม่ต้องเกรงใจค่ะ ป้ากับลุงหัวหน้าหน่วยคอยดูแลฉันมาตลอด ต่อไปก็ถือว่าฉันเป็นคนกันเอง อย่าทำเหมือนเป็นคนนอกเลยนะคะ”
เถาต้าหนีฟังแล้วรู้สึกสบายใจมาก
ดูสิ ต่างก็เป็นปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทเหมือนกัน แต่สหายเสิ่นหรูอี้กับสหายซูต่างกันราวฟ้ากับเหว
เถาต้าหนีถือผ้ามีตำหนิที่ซูอันแบ่งให้ กลับบ้านไปอย่างเบิกบาน
พอกลับถึงบ้าน เธอก็เล่าให้หวังเว่ยหัวฟังทันทีว่าซูอันแบ่งผ้ามีตำหนิให้ครอบครัวพวกเขา
เล่าจบแล้ว เธอก็ชมซูอันยกใหญ่
“คุณว่าไหม สหายปัญญาชนซูน้อยนี่ดีจังเลย