พูดจบ ซูอันก็ยัดเงินให้สวี่เว่ย ก่อนหมุนตัวเดินจากไป
เมื่อเห็นเงินจำนวนมากที่ซูอันยัดให้ สวี่เว่ยก็ยิ่งทำตัวไม่ถูก
ซูอันกับพวกเขาไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันสักหน่อย ไม่มีเหตุผลที่จะต้องช่วยเหลือกันขนาดนี้
แม้จะอธิบายไม่ได้ แต่ซูอันก็ดูไม่เหมือนคนไม่ดีจริง ๆ
เมื่อมองแผ่นหลังของซูอันที่เดินจากไปอย่างไม่อาลัยอาวรณ์ สวี่เว่ยก็กำเงินกับตั๋วในมือแน่น
ต่อให้ซูอันมีแผนการอะไรอยู่จริง ตอนนี้เงินกับตั๋วก็มาอยู่ในมือเขาแล้ว มันช่วยชีวิตเฮยตั้นได้ และช่วยให้พวกเขาผ่านฤดูหนาวนี้ไปได้
ฤดูหนาวปีก่อน ในกลุ่มเด็ก ๆ รุ่นเดียวกับพวกเขามีหลายคนที่ทนไม่ไหวจนแข็งตาย
เมื่อเห็นเพื่อน ๆ อดตายและแข็งตาย สวี่เว่ยก็เสียใจมาก แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้
เพราะเขายังเป็นเด็ก ในยุคสมัยเช่นนี้ เขาไม่มีความสามารถพอจะเลี้ยงดูตัวเองและเพื่อน ๆ ได้
เมื่อเห็นซูอันจากไปโดยไม่หันกลับมา เว่ยเจี๋ยก็เดินมาหาสวี่เว่ยแล้วพูดว่า “พี่สวี่เว่ย ผมว่าพี่สาวซูอันเป็นคนดีนะ”
สวี่เว่ยรับคำ เขาจะลองเชื่อไปก่อนว่าซูอันแค่ตั้งใจช่วยเหลือพวกเขาจริง ๆ
ถ้าซูอันไม่ได้มีแผนการอื่น เขาจะจดจำบุญคุณครั้งนี้ของเธอไว้ให้ดี
ซูอันออกจากที่นั่น เวลาก็ล่วงเลยมาพอสมควรแล้ว เธอจึงตรงไปสถานีรถยนต์เลย
เมื่อถึงสถานีรถยนต์ ซูอันก็ไม่ต้องรอนาน ก่อนจะขึ้นรถกลับไปยังอำเภอ
ตอนที่ซูอันมาถึงหน่วยผลิตหมู่บ้านอวี๋โถว ก็เป็นเวลาห้าโมงกว่าในช่วงบ่ายแล้ว