ซูอันแค่นหัวเราะเบา ๆ “นี่คุณมีอคตินะ ฉันเป็นเยาวชนหญิงที่เพิ่งมาใหม่ก็จริง แต่ฉันยังไม่ได้เริ่มทำงานเลย คุณก็ตัดสินไปง่าย ๆ แล้วว่าฉันทำไม่ไหวหรือไง?”
เหลียวหงเสียได้ยินซูอันพูด ก็กลอกตาใส่ทันที “ฉันว่าเธอก็แค่ปากแข็ง ไม่ยอมรับความจริงเท่านั้นแหละ”
“คุณหาว่าฉันปากแข็งงั้นเหรอ? ได้สิ เรามาพนันกัน ถ้าฉันทำงานได้ดี คุณต้องขอโทษที่มีอคติกับฉันวันนี้ แต่ถ้าฉันทำไม่ไหว ฉันจะเป็นฝ่ายขอโทษคุณเอง”
พอซูอันพูดแบบนี้ สมาชิกหน่วยผลิตหลายคนก็พากันเข้ามามุงดูเรื่องสนุก
เหลียวหงเสียถูกซูอันท้าทายเข้าให้ จึงตอบว่า “ได้สิ พนันกันเลย ฉันจะทำให้เธอแพ้จนเถียงไม่ออก
ถ้าวันนี้เธอทำได้ถึง 5 แต้มแรงงาน ฉันจะขอโทษเธอ”
ซูอันรับคำ “ได้ นี่คุณพูดเองนะ
สมาชิกหน่วยผลิตตั้งเยอะอยู่ตรงนี้พอดี จะได้เป็นพยาน”
ซูอันรอให้ถึงเวลาที่เหลียวหงเสียต้องหน้าแตกอยู่แล้ว
“ได้ ฉันจะผิดคำพูดได้ยังไง? เธอก็จำไว้ด้วย ถ้าทำไม่ถึง 5 แต้มแรงงาน เธอต้องขอโทษฉัน”
“ไม่มีปัญหา”
พอเห็นซูอันกับเหลียวหงเสียพนันกัน หลายคนก็รอดูเรื่องสนุกอย่างใจจดใจจ่อ
ถึงอย่างไรซูอันก็เป็นเยาวชนที่ลงชนบทมา พวกเยาวชนที่ลงชนบทเหมือนกันต่างเป็นห่วงเธอ กลัวว่าเธอจะแพ้
อย่าคิดว่า 5 แต้มแรงงานจะได้มาง่าย ๆ งานที่ได้แต้มแรงงาน 5 แต้มไม่ใช่งานเบาเลย
ตอนพวกเขาเพิ่งลงชนบท ต่อให้เป็นเยาวชนชาย วันแรกก็ยังทำไม่ถึง 5 แต้มแรงงาน