"ให้ตาย! ซอมบี้ระดับสอง!?"
เสียงร้องด้วยความตกใจดังขึ้น ทุกคนแทบจะฉี่ราด!
แค่ซอมบี้ระดับหนึ่งยังรับมือยากขนาดนี้ ระดับสองยิ่งแล้วใหญ่!
มิน่าล่ะลู่สิงหย่วนถึงเผ่นเร็วขนาดนั้น!
นี่คือสัญชาตญาณเฉียบคมของคนระดับเทพงั้นเหรอ?
"เดี๋ยวก่อน!"
พวกเขาหันกลับไปพร้อมกัน แต่กลับพบว่าลู่สิงหย่วนวิ่งไปไกลแล้ว ไม่หยุดชะงักเลยแม้แต่น้อย
แถมเขายังเปิดฉากยิงใส่ซอมบี้พละกำลังตัวนั้นอีก
กระสุนกระทบร่างหนาทึบราวกับภูเขาของมัน แต่ก็ไม่สามารถสร้างบาดแผลฉกรรจ์และมีประสิทธิภาพอย่างที่เคยทำกับซอมบี้ทั่วไปได้
ดี
ลู่สิงหย่วนรู้ถึงพลังป้องกันของมันแล้ว จากนั้นก็ยกปลายกระบอกปืนขึ้นเล็กน้อย เล็งไปที่หัว แล้วยิงรัวเป็นชุด
ซอมบี้พละกำลังสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงยกมือขึ้นป้องหน้าผากไว้ กันกระสุนทั้งหมดนั้นไว้ได้
ดี
มันก็ไม่ใช่ว่าไม่มีจุดอ่อน
ลู่สิงหย่วนพยักหน้าด้วยความพอใจ แล้วไม่หันกลับไปมองอีก แต่ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งหนี เพราะซอมบี้พละกำลังตัวนั้นถูกยั่วจนเดือดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!
"อ๊ากกก!"
มันแผดเสียงคำรามสนั่นหวั่นไหว ทางเดินแคบๆ พลันอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดฉุนจัด ร่างมหึมาเคลื่อนไหวดังกึกก้องราวกับรถถังบดขยี้พื้น
จุดอ่อนของซอมบี้พละกำลังคือความเร็วในการเคลื่อนที่ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาอย่างพวกเขาเทียบได้ เพียงชั่วพริบตาก็มีผู้หญิงคนหนึ่งถูกมันจับได้!
