เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: ฉันมีเฮกซ์สีรุ้งนับไม่ถ้วน!

ตอนที่ 35 ฤดูฝนพรำ

6 นาที· 1.4K คำ

"ไอ้สัสเอ๊ย! แล้วจะเล่นอะไรกันได้อีก! สถานีก่อนหน้านี้ฉันเจอซอมบี้ระดับสองที่ดุร้ายสุดๆ เข้าให้! ฉันเกือบเอาชีวิตไม่รอดกลับมาเลยโว้ย!"

"สถานีก่อนฉันซ่อนอยู่ในขบวนรถไฟไม่ยอมลงมา แต่เจ้าพวกสัตว์ประหลาดพวกนั้นก็ยังได้กลิ่นฉันจนเจอ มันตามมาหาแล้วบุกโจมตีขบวนรถไฟของฉัน ตอนนี้ขบวนฉันเหลือค่าความทนทานแค่ 3 หน่วยเท่านั้น! พวกนายรู้ไหมว่านั่นหมายความว่าไง! เหลือแค่แผ่นเหล็กแผ่นเดียวเท่านั้น!"

"ฉันว่าถ้ายังไม่เปลี่ยนแผนจริงๆ ฉันคงไปไม่ถึงสถานีหน้าแน่ มีใครใจดีซื้อทรัพยากรในมือฉันหน่อยไหม ราคาคุยกันได้!"

อาจจะเป็นเพราะแรงกดดันจากสถานีก่อนหน้านี้มันหนักหนาเกินไป ผู้ควบคุมขบวนรถไฟหลายคนจึงเริ่มขายของมีค่าของตัวเอง ไม่ได้หวงไว้เหมือนสมบัติตระกูลอีกต่อไป ของพวกนี้ถึงแม้จะเป็นของดี แต่ก็ต้องมีชีวิตอยู่เพื่อใช้มันก่อน ไม่ผ่านวิกฤตการเอาชีวิตรอดตรงหน้าไปก่อน แล้วจะไปพูดถึงเรื่องอนาคตได้อย่างไร

ลู่สิงหย่วนเห็นของดีอยู่หลายชิ้น

[ปุ๋ยผสมเร่งโตระดับต้น]

[ประเภท: สิ่งประดิษฐ์ไม่ธรรมดา]

[ระดับ: 1]

[คำอธิบาย: เพียงผสมในปริมาณเล็กน้อยกับดินธรรมดา ประกอบกับการรดน้ำตามปกติ จะช่วยลดวงจรการเติบโตของพืชผลส่วนใหญ่ได้อย่างมาก ทำให้ได้ผลผลิตเต็มที่อย่างสม่ำเสมอ]

"เร่งการเติบโตของพืชผลได้เหรอ?"

สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือเห็ดรสเลิศของตัวเอง

เจ้าสิ่งนี้ถูกเขาปลูกไว้ตั้งแต่เช้าตรู่ แต่พอเขากลับมาถึงก็พบว่ามันยังอยู่ในสภาพโตช้า แค่แทงยอดเล็กๆ ออกมาเท่านั้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป