"น้องลู่ พวกเราสามคนได้มาอยู่บนชานชาลาเดียวกันก็นับว่ามีวาสนาพอสมควร สู้ร่วมมือกันกวาดล้างเสบียงที่นี่ดีกว่า!"
ชายหัวล้านเอ่ยชวนทันที
"คุณรวบรวมเสบียงได้มากขนาดนี้ ฝีมือต้องไม่ธรรมดาแน่ มีคุณอยู่ด้วย พวกเราออกสำรวจด้วยกันก็อุ่นใจขึ้น!"
ลู่สิงหย่วนส่ายหน้า
"คุณคิดไปไกลแล้ว ผมแค่โชคดีหน่อย สองชานชาลาก่อนหน้านี้ไม่เจออันตรายอะไรเลย ถึงได้กวาดเสบียงมาง่าย ๆ แบบนี้"
ชายหัวล้านชะงักนิดหนึ่ง แล้วหัวเราะเสียงดัง
"กฎเกมก็เตือนแล้วไม่ใช่เหรอ? ในโลกนี้โชคสำคัญกว่าฝีมือ น้องลู่ถ่อมตัวไปแล้ว โชคดีขนาดนี้ก็ถือว่าเรื่องใหญ่แล้ว บางทีวันนี้พวกเราสองคนอาจได้พลอยรับโชคดีจากคุณบ้าง"
สาวผมลอนใหญ่ฟังที่ชายหัวล้านพูด ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที พยักหน้ารัว
"ใช่ ๆ ๆ! ในเมื่อคุณโชคดีขนาดนี้ ตามคุณไปต้องไม่เจออันตรายแน่!"
กอดขาพี่ใหญ่ไว้ให้แน่น ต้องได้ของดีเพียบแน่!
แต่ท่าทีแน่วแน่ของลู่สิงหย่วนเกินกว่าที่หล่อนคิด
"ผมบอกว่าไม่ดี หูคุณหนวกหรือไง?"
สีหน้าสาวผมลอนใหญ่แข็งค้าง อยู่นานถึงได้ยิ้มแหย ๆ
"ก็… ได้ค่ะ"
ได้แต่หันไปมองชายหัวล้าน
"งั้นเราสองคนร่วมมือกันนะ?"
ชายหัวล้านพยักหน้า "ไม่มีปัญหา"
สาวผมลอนใหญ่ตีสีหน้าอ่อนแอทันที "ฉันก็แค่ผู้หญิงกระจ้อยร่อย ถึงตอนนั้นคุณต้องช่วยดูแลฉันหน่อยนะ แบ่งเสบียงให้ฉันเยอะ ๆ"