ฉินซือหยางผลักประตูเข้าไป ทันใดนั้นก็ตะลึงกับภาพที่เห็นอยู่ข้างใน
เขาคิดว่าภายในสำนักงานบริหารคลาสจะดูน่าเบื่อ ไร้ชีวิตชีวาแบบเดียวกับภายนอก แถมมีความลึกลับนิดหน่อย
ไม่คิดว่าข้อสันนิษฐานของเขาจะผิดถนัด
ภายในอาคารสำนักงานบริหารคลาส หรูหราโอ่อ่าตระการตา
พอเข้ามาประตู ก็เป็นโถงทางเข้าเคลือบทอง ด้านบนจัดวางของตกแต่งโบราณไว้อย่างเป็นระเบียบ ของเก่าแต่ละชิ้นจะมีคำอธิบายประกอบไว้ด้วย
ฉินซือหยางอดหยุดยืนดูไม่ได้ เห็นว่ามีเหรียญโบราณของจีน มีอิฐจากพีระมิด และมีต้นฉบับลายมือของจิตรกรเมื่อพันปีก่อน
สิ่งของที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของมนุษยธรรมและประวัติศาสตร์เหล่านี้ ภายใต้แสงไฟสีขาวสว่างจ้า เปล่งประกายเสน่ห์ชวนหลงใหล
เขาอ้อมผ่านโถงทางเข้า ก็มายังส่วนภายในของสำนักงาน
ใช่แล้ว อาคารสำนักงานบริหารคลาสแห่งนี้ไม่มีแม้แต่ทางเดินกับเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ พอเขาผ่านโถงทางเข้ามา ก็เห็นภายในได้โดยตรง
ชั้นหนึ่งที่กว้างหลายพันตารางเมตร กลับวางโต๊ะทำงานไว้เพียงสิบกว่าโต๊ะ
ทุกโต๊ะมีคอมพิวเตอร์สามเครื่อง คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะธรรมดาหนึ่งเครื่อง กับโน้ตบุ๊กอีกสองเครื่อง
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นโน้ตบุ๊กหลังเกิดใหม่ แต่ว่าได้เห็นทีเดียวหลายสิบเครื่อง
ข้างๆ ยังมีมุมกาแฟ วางเครื่องดื่มฟรีหลากหลายชนิด อีกทั้งยังมีพนักงานบริการคนหนึ่งกำลังชงกาแฟสดอยู่ที่เคาน์เตอร์
ข้างโต๊ะ บางคนก็จิบกาแฟคุยเล่นกัน บางคนก็ใช้มือเท้าคาง ท่องดูอะไรบางอย่างอย่างเบื่อหน่าย บางคนก็เดินเตร็ดเตร่ไปมาในอาคารสำนักงานอันกว้างใหญ่
แม้อาคารจะมีสามชั้น แต่ฉินซือหยางอยู่ที่ชั้นหนึ่ง กลับดูเหมือนชั้นหนึ่งจะไม่มีเพดาน เพราะเพดานทั้งชั้น เป็นโคมไฟดวงหนึ่งที่เปล่งแสงสีขาวนวล