วันที่ 25 ความสงบยังคงอยู่
จากนั้นนางก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง: "เป็นจดหมายของฉันเอง ขอบคุณนะ!"
"โอ้ ไม่เป็นไร นี่คืองานของฉัน คุณก็รู้"
"รอยีเหลียน สวัสดีตอนเช้า!"
"โอ้... สวัสดีตอนเช้า ปีเตอร์"
รอยีเหลียนยังคงทักทายผู้คนอย่างอบอุ่น ดูท่าทางก็เหมือนกับเมื่อก่อนไม่มีอะไรต่างกัน
แต่พอเข้าไปในห้องทำงาน ปิดประตูลงเรียบร้อยแล้ว นางก็รีบแกะซองจดหมายออกมาอย่างร้อนใจ อ่านข้อความบนกระดาษจดหมายอีกครั้ง
"สามทุ่มคืนนี้ ริมป่าเล็กข้างตรอกสุยหลิ่ว คุยเรื่องคลาสของคุณกัน ฉันเป็นคนใจดีและเป็นมิตร หวังว่าคุณจะไม่ทำอะไรให้ฉันผิดหวัง"
รอยีเหลียนกำหมัดแน่น ผมสีทองดั่งน้ำตกสั่นไหวเพราะความหวาดกลัวและความโกรธ
"ให้ตายสิ! ใครจะรู้ได้ว่าฉันปลอมแปลงคลาส?"
นางดูกระดาษจดหมายอีกครั้ง แล้วก็คิดในใจ: "หรือว่าคนคนนี้จะไม่รู้เรื่องนี้ แค่สนใจอยากรู้จักนักดมกลิ่นเท่านั้น?"
แต่ก็ปฏิเสธความคิดตัวเองทันที: "ไม่ ไม่มีทาง ถ้าอยากรู้จักนักดมกลิ่น ไปตรวจสอบที่ค่ายสังหารเทพก็ได้ ไม่จำเป็นต้องนัดฉัน!"
นางหยิบเหรียญตราหนึ่งอันออกมาจากกระเป๋าที่หน้าอก แล้ววางลงบนกระดาษจดหมาย
จุดหนึ่งบนเหรียญตราเกิดแสงสีแดงขึ้นมาอย่างกะทันหัน
รอยีเหลียนแสดงสีหน้าแปลกใจดีใจทันที: "คนที่เขียนจดหมายอยู่แถวนี้!"
นางรีบใส่กระสุนเข้ากับปืนพก สวมชุดตำรวจ แสร้งทำเป็นออกไปปฏิบัติหน้าที่ แล้วก็ออกจากสถานีตำรวจไป
รอยีเหลียนเดินตามทิศทางของจุดแดงบนเหรียญตรา มาถึงตรอกเล็ก ๆ ที่ฉินซือหยางเคยอยู่เมื่อตอนเช้าโดยตลอดทาง