ฉินซุยซุยถูกหมุนจนมึนงง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเพ่ยจิ่วเหยียนกระตือรือร้นเปิดเผยถึงเพียงนี้
กว่าจะดิ้นหลุดออกจากอ้อมกอดของเขาได้ เธอก็ถูกกดชิดกำแพงแล้วจูบหน้าผากอย่างแรงอีกครั้ง คราวนี้ต่อให้เป็นคนโง่ก็สัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นดีใจของเขา
ฉินซุยซุยพิงกำแพง มองเขาอย่างขบขัน “เป็นอะไรไป? มีเรื่องอะไรถึงดีใจขนาดนั้น?”
แววตาของเพ่ยจิ่วเหยียนไม่เย็นเยียบราวน้ำแข็งอย่างที่เคยอีกต่อไป เวลานี้กลับเปี่ยมด้วยความอ่อนโยนดุจเมฆหมอกสลาย หิมะละลาย “ต้องขอบคุณคุณเลย! ปัญหาทางเทคนิคที่รบกวนพวกเรามาตลอด แก้ไขได้แล้ว!”
คราวนี้ฉินซุยซุยงุนงงจริง ๆ เธอยกมือชี้ตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ “หา? ฉันเหรอ? ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ!”
เพ่ยจิ่วเหยียนมองเธอ แววตาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ที่จริงข้อมูลกับแบบจำลองของพวกเราคำนวณออกมาได้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่สำเร็จ เมื่อวานในห้องใต้ดินของสายลับที่คุณจับได้ ดันมีเอกสารของพวกเราอยู่ชุดหนึ่ง พอตรวจสอบดูก็พบว่ามี ‘หนอนดอกไม้’ แอบสับเปลี่ยนเอกสารแล้วส่งข้อมูลจริงออกไป ทิ้งข้อมูลผิดพลาดเอาไว้!”
ฉินซุยซุยชะงัก “หา? ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ? แล้วข้อมูลจริงถูกส่งออกไปหรือยัง?”
เพ่ยจิ่วเหยียนส่ายหน้า “ยัง คุณพบเข้าเสียก่อน พวกเขาตั้งใจจะส่งออกไปเมื่อคืนนี้”
ฉินซุยซุยถึงค่อยวางใจ เธอรู้ว่าเพ่ยจิ่วเหยียนมีส่วนร่วมในภารกิจทางทหารที่สำคัญ หากสำเร็จ ไม่เพียงยกระดับขีดความสามารถในการรบของกองทัพเรือหัวกั๊วได้อย่างมาก แต่ยังจะทำให้สถานะของหัวกั๊วในเวทีนานาชาติสูงขึ้นอีกไม่น้อย หากปล่อยให้คนชั่วฉวยข้อมูลไปได้โดยไม่ทันระวัง ความเสียหายคงใหญ่หลวง!
“อีกอย่าง ในห้องลับนั้นยังพบจดหมายปลอมอีกจำนวนมาก” เพ่ยจิ่วเหยียนเลือกเล่าเรื่องที่พูดได้ให้ฉินซุยซุยฟังทั้งหมด ที่แท้คนพวกนั้นใช้ชื่อของเพ่ยจิ่วเหยียนเป็นฉากหน้าเพื่อ “ส่งต่อ” ข้อมูลออกไป เรื่องนี้ก็ตรงกับที่โจวเจ๋อเฉิงเคยบอกว่ามีคนคิดจะ “ลงมือ” กับเพ่ยจิ่วเหยียนพอดี เพียงแต่โจวเจ๋อเฉิงรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร? คงต้องหาโอกาสหยั่งเชิงดูสักครั้ง จะได้รีบกำจัดอำนาจที่คิดร้ายต่อเพ่ยจิ่วเหยียนเสียตั้งแต่ยังไม่ทันเติบโต