จ้านจ้านยังอยู่ชั้นบน!
สมองของฉินซุยซุยหมุนติ้ว ตอนนี้ควรออกไปตามคนมาช่วย หรือขึ้นไปเองดี? หน้าต่างห้องนอนใหญ่หันตรงกับประตูบ้านชั้นล่าง ถ้าเธอออกไป คนร้ายต้องเห็นแน่ แต่ถ้าขึ้นไปสู้กับเขาตรง ๆ แล้วสู้ไม่ไหว เธอยังหลบเข้าไปในมิติได้ แล้วจ้านจ้านล่ะจะทำอย่างไร?
เวลาเร่งรัด เธอไม่มีเวลาคิดมาก เมื่อเป็นห่วงว่าจ้านจ้านข้างบนจะตกอยู่ในอันตราย ฉินซุยซุยจึงข่มความกลัว หยิบขวานออกมาจากมิติ แล้วแนบตัวชิดกำแพง ค่อย ๆ ย่องขึ้นไปอย่างเงียบเชียบ
ยิ่งขึ้นไปสูง เธอก็ยิ่งได้ยินชัดขึ้น คนร้ายน่าจะกำลังหมอบอยู่ด้านนอกหน้าต่างห้องนอนใหญ่ พยายามงัดหน้าต่างอยู่
เพ่ยจิ่วเหยียนระมัดระวังเรื่องความปลอดภัยมาก ก่อนออกจากบ้านแทบทุกครั้งเขาจะล็อกประตูหน้าต่างทุกบาน วันนี้เธอกลับมาดึก หลังล้างหน้าล้างตาเสร็จก็ตรงไปกล่อมจ้านจ้านนอนในห้องเด็กทันที ดีที่ทำเช่นนั้น ตอนนี้หน้าต่างห้องนอนจึงยังล็อกอยู่
ทุกครั้งที่ฉินซุยซุยก้าวขึ้นบันได หัวใจก็เต้นแรงขึ้นอีก เธอวางแผนหาวิธีเอาตัวรอดที่ดีที่สุดในใจ จากบันไดขึ้นไปห้องของจ้านจ้าน จำเป็นต้องผ่านห้องนอนใหญ่ ประตูห้องนอนใหญ่ไม่ได้ปิด ตอนนี้แสงจันทร์ข้างนอกก็สว่างมาก คนร้ายอยู่ตรงหน้าต่าง ถ้าเธอเดินผ่านไปเขาต้องเห็นแน่
ห้องเด็กอยู่ติดกับห้องนอนใหญ่ หน้าต่างก็อยู่ใกล้กัน วิธีที่ดีที่สุดคือรีบวิ่งไปอุ้มจ้านจ้านเข้าห้องเก็บของที่อยู่ข้างห้องเด็ก ก่อนที่เขาจะงัดหน้าต่างเปิดได้
คิดได้ดังนั้น ฉินซุยซุยก็เร่งฝีเท้า วิ่งพรวดขึ้นไปชั้นบน เข้าห้องของจ้านจ้าน อุ้มจ้านจ้านที่กำลังหลับสนิทขึ้นมา แล้วหันหลังวิ่งเข้าห้องเก็บของ ปิดประตูและลงกลอนอย่างคล่องแคล่วในคราวเดียว
ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาที แทบจะทันทีที่เธอปิดประตู ก็ได้ยินเสียงหน้าต่างห้องนอนใหญ่ถูกงัดเปิด ฉินซุยซุยลอบโล่งใจ โชคดีที่ก่อนหน้านี้ตอนเพ่ยจิ่วเหยียนซื้อกลอน เขาเลือกชนิดที่แพงที่สุด อย่างน้อยก็ช่วยให้เธอมีเวลาไปอุ้มจ้านจ้านได้ทัน