ใครว่าผัวฉันโรคจิต นั่นสามีฉันต่างหาก

ตอนที่ 44 คนประหลาดอะไร นั่นสามีฉันต่างหาก

7 นาที· 1.6K คำ

【น่ากลัวเหลือเกิน พวกคุณไม่ได้ไปถึงที่เกิดเหตุเลยไม่เห็นสภาพอันน่าสยดสยอง ไม่มีสิ่งเลวร้ายตัวไหนรอดสักตัว ร่างขาดเป็นสองท่อน เนื้อเละเกลื่อนพื้น ตายตาไม่หลับ เลือดนองเต็มพื้น ช่างน่าอนาถ】

【สรุปใครเป็นคนทำ มีสิ่งเลวร้ายตัวไหนออกมาเล่าความจริงบ้างไหม!】

สิ่งเลวร้ายสามตนที่ยังมีชีวิตอยู่ในทะเลเพลิง เมื่อเห็นข้อความเกินจริงบนเว็บบอร์ดที่บอกว่าไม่มีใครรอดชีวิต ต่างก็เงียบกริบ ไม่พูดอะไรสักคำ บางตนดูเหมือนยังมีชีวิต แต่ที่จริงตายไปแล้ว

สิ่งเลวร้ายหญิงที่เคาน์เตอร์ต้อนรับอ่านจบ นิ้วที่ทาเล็บสีแดงก็เคาะหน้าจอรัว ๆ

【ดันเจี้ยนเกมเอาชีวิตรอดนอกโรงแรมรับสมัครพนักงาน วันละ 1,000 เหรียญผี ทำงานไม่มีวันหยุดตลอดทั้งปี สนใจมาสมัครได้เลย ไม่ต้องทดสอบ ผ่านสัมภาษณ์ก็เริ่มงานได้ทันที~ มาเลย รอพวกคุณอยู่นะ~ หมายเหตุ: ต้องเป็นสิ่งเลวร้ายระดับดุร้ายขึ้นไป ยิ่งระดับสูง เงินเดือนยิ่งต่อรองได้ พวกอ่อนหัดไม่ต้องมานะ กลัวพวกคุณจะกลายเป็นอาหาร~】

เมื่อเห็นประกาศรับพนักงานที่จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมา แถมให้วันละ 1,000 เหรียญผี หากเป็นเมื่อก่อนคงมีสิ่งเลวร้ายมาทำงานกันแล้ว แต่ตอนนี้พอรู้ว่าไม่มีสิ่งเลวร้ายตัวไหนรอด แถมยังถูกกวาดล้างยกดันเจี้ยน ก็ไม่มีใครกล้ารับงาน

มีสิ่งเลวร้ายตนหนึ่งถามว่า【มีเงินชดเชยให้ครอบครัวไหม】

สิ่งเลวร้ายตนอื่นตอบ【พี่ชาย จะเอาเงินชดเชยไปทำไม พี่ก็ไม่มีเมียไม่มีลูก ถ้าตายแล้วเงินชดเชยจะยกให้หวังบ้านข้าง ๆ ใช้หรือไง】

ช่างเป็นคำพูดแทงใจดำอย่างโหดร้าย

หลังจากส่งข้อความเสร็จ สิ่งเลวร้ายหญิงที่เคาน์เตอร์ก็วางโทรศัพท์ลงแล้วทาลิปสติกต่อ ตอนที่กำลังตั้งใจทาอยู่นั้น โทรศัพท์กลับสั่นไม่หยุด มือเธอจึงสั่นจนทาเบี้ยว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป