เมื่อลองทบทวนกฎอย่างละเอียดแล้ว ก็พบว่าแทบทุกข้อเป็นความจริง ไม่มีข้อไหนเป็นเท็จ และไม่มีใครกล้าเสี่ยงทดสอบว่าข้อไหนจริงหรือเท็จ ทุกคนจึงทำตามกฎอย่างเคร่งครัด
แต่พอตกกลางคืน ก็ได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้นจริง ๆ ไม่มีใครกล้านอนหลับสนิท
ส่วนเนื้อหมูจากโรงฆ่าสัตว์ ไม่มีใครกล้ากินสักคน ถึงกฎจะระบุว่ากินได้ แต่ใครจะรับรองได้ว่าหลังจากกินแล้วจะไม่ถูกสิ่งเลวร้ายปนเปื้อน เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ พวกเขาจึงกินเสบียงแห้งกับน้ำที่เตรียมมาก่อนเข้าดันเจี้ยนเท่านั้น
คนเราย่อมมีธุระส่วนตัวตามธรรมชาติ แต่ทำได้แค่ทนรอจนถึงกลางวันค่อยไปจัดการ พยายามไม่ออกไปข้างนอกตอนกลางคืน พวกเขาระมัดระวังตัวมากพอ จึงประคองตัวมาถึงวันที่ห้าได้
แล้วเพื่อนร่วมทีมสามคนนั้นตายได้อย่างไรกัน?
ชายร่างผอมครุ่นคิดจนแทบหัวแตกก็ยังนึกไม่ออก สุดท้ายจึงเลิกคิด ปล่อยให้ตัวเองกังวลไปก็เท่านั้น
ทั้งสามเริ่มช่วยกันจัดการเนื้อหมูให้สะอาด แม้เหงื่อจะท่วมตัวก็ยังไม่กล้าลดความระวังลง เพียงเผลอไปชั่วขณะ ชีวิตอาจหลุดลอยไปได้
ระดับของผู้เล่นทั้งสามไม่สูงพอ ไม่มีสิทธิ์เปิดถ่ายทอดสด จึงไม่รู้ว่าพวกสวี่จื้อเฉียงตายกันอย่างไร
ต้องมีระดับสามสิบขึ้นไปจึงจะเปิดถ่ายทอดสดได้
ตะวันคล้อยต่ำ ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงอาทิตย์ยามเย็น
หมิงเสี่ยงเพิ่งตื่น พอออกมาดูท้องฟ้าก็รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง เธอหลับเพลินเกินไป คืนนี้คงไม่ต้องนอนแล้ว
เธอถอนหายใจเบา ๆ เมื่อไม่พบเซี่ยจวินในห้องพัก ก็เดินไปยังอาคารข้าง ๆ อย่างคุ้นเคย อาคารสามชั้นหลังนั้นใช้สังเกตภาพรวมของโรงฆ่าสัตว์ได้
ชั้นล่างเป็นห้องเก็บของกับห้องแช่เย็น ใช้เก็บเนื้อหมูและอุปกรณ์ต่าง ๆ
หมิงเสี่ยงขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วก็เห็นเซี่ยจวินนั่งอยู่ข้างเก้าอี้ ไขว่ห้างพลางอ่านหนังสืออยู่จริง ๆ