ไม่รู้เวลาผ่านไปกี่นาทีแล้ว ผู้ชมบางคนคำนวณอย่างละเอียดว่า 5 นาทีต่อมา ห้องถ่ายทอดสดก็กลับมาเป็นปกติ
ผู้ชมพากันส่งสติกเกอร์สีหน้าหื่นกามทันที
【ไม่ใช่สิ พี่เฉียง แค่นี้เองเหรอ 5 นาทีก็เสร็จแล้ว ลูกผู้ชายตัวจริงไม่เคยเป็นพวกเสร็จเร็ว แต่นี่มันสั้นเกินไปแล้วนะ】
【พี่เฉียง คำว่าแข็งแกร่งของพี่ใช้ตัวอักษรผิดแล้ว ต่อไปเรียกพี่ห้านาทีก็แล้วกัน】
【พี่ห้านาที รีบดูบนกำแพงเร็ว กฎหายไปไหนแล้ว หายวับไปเลยเหรอ】
ภาพในห้องถ่ายทอดสดชัดเจน ผู้ชมเห็นว่าทั้งสองคนไม่ได้กำลังพักผ่อนหลังเสร็จกิจ แต่กลับจู่ ๆ ก็เปิดฉากต่อสู้กัน ต่างฝ่ายต่างบีบคออีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง ราวกับลืมทุกสิ่งและตกอยู่ในความแค้นฝังลึก
“นังแพศยา เป็นแกที่ฆ่าฉัน ถ้าพ่อขาพิการของแกไม่แก้แค้นฉัน ฉันจะต้องตายอนาถขนาดนี้ แล้วเข้ามาในดันเจี้ยนสิ่งเลวร้ายนี่หรือไง?!”
“แกสมควรตาย ไอ้แก่!”
สวี่จื้อเฉียงบีบคอหญิงสาวอย่างแรง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความอำมหิต
หญิงสาวก็บีบคอกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เสียงแหลมสูง “นังสารเลวสมควรตาย! ทำไมถึงฆ่าฉัน ฉันเป็นเพื่อนสนิทแกนะ ก็แค่ฉันแย่งสามีแก ไปนอนกับพ่อแก แล้วให้แกคลอดลูกชายให้ฉัน มันก็เป็นเรื่องที่ควรอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทุกอย่างของแกเป็นของฉันทั้งนั้น แกมีสิทธิ์อะไรมาตำหนิฉัน!”
“ไอ้ผู้ชายสารเลว แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร เป็นไอ้คนใจดำไร้ยางอายแท้ ๆ ทำเป็นวางท่าภูมิใจ แค่ผ่านดันเจี้ยนมาไม่กี่แห่ง ก็คิดว่าฉันต้องเลียเท้าและประจบแกแล้วหรือไง แกคู่ควรเหรอ!”
【???】
【เกิดอะไรขึ้นเนี่ย สองคนนี้โดนของเข้าสิงหรือไง ไม่สิ ทำไมต้องเซ็นเซอร์ด้วย มีอะไรที่ดูไม่ได้ด้วยเหรอ ถ่ายทอดสด ตอนนี้กล้าเซ็นเซอร์ ต่อไปก็กล้าเล่นงานพวกเรา พี่น้องที่ไม่พอใจรีบประท้วงเลย】