ถ้าถามว่าเชอร์ล็อกได้เจอเทพธิดาในฮาร์ดดิสก์ของตัวเองหรือเปล่า? เชอร์ล็อกก็ตอบได้แค่สองคำ
ได้เจอ!
เหตุผลง่ายมาก โกโจ ซาโตรุจัดการนัดพบให้เชอร์ล็อกจริงอย่างที่พูดไว้ แต่ให้ตายสิ สถานที่นัดดันเป็นสตูดิโอถ่ายภาพ!
ตลอดการพบกันก็ไม่มีงานแฟนมีตอะไรอย่างที่เชอร์ล็อกคาดหวัง มีแค่พบกันในห้องแต่งตัว จับมือ ถ่ายรูปคู่ เซ็นลายเซ็น แถมยังฝากช่องทางติดต่องานธุรกิจไว้ให้เชอร์ล็อกด้วย
หลังจากนั้นเชอร์ล็อกก็ได้แต่มองอาจารย์สาวเดินบิดสะโพกอย่างสง่างามและเซ็กซี่เข้าไปในกองถ่าย!
ให้ตายสิ นี่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดหวังสักหน่อย! ความรู้สึกเหมือนโดนแย่งแฟนบ้า ๆ นี่มันอะไรกัน!
เชอร์ล็อกแทบจะกัดฟันกรามหลังแตกอยู่แล้ว!
พอเดินหน้าบึ้งออกจากสตูดิโอ สิ่งแรกที่เชอร์ล็อกเห็นก็คือโกโจ ซาโตรุที่กำลังยิ้มกวนประสาทใส่เขา
ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้แมวขาวผมตั้งตัวแสบตรงหน้านี่จงใจทำละก็ เชอร์ล็อกกล้าเอาลูกอัณฑะไปบุกถ้ำเสือเลย!
ยิ่งพอโกโจ ซาโตรุเห็นสีหน้าเขาปุ๊บ ก็หยิบมือถือขึ้นมาถ่ายเขารัว ๆ จากทุกมุมทันที เส้นประสาทที่ชื่อว่าเหตุผลในหัวเชอร์ล็อกก็ส่งเสียงร้องแหลม ก่อนจะขาดผึงลงตรงนั้น
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เชอร์ล็อกใช้คุณไสยของตัวเองเต็มกำลัง ไม่ใช่เพื่อหนี แต่เพื่อโจมตี!
โกโจ ซาโตรุกำลังเตรียมชื่นชมสีหน้าของลูกศิษย์คนแรกอยู่แท้ ๆ ก็เห็นร่างเชอร์ล็อกหายวับไปในพริบตา ขณะเดียวกันความเจ็บปวดจากการถูกเตะก็แล่นขึ้นมาที่น่อง
สำหรับลูกผู้ชายตัวจริงอย่างอาจารย์โกโจ ความเจ็บแค่นี้แทบไม่ต่างจากโดนยุงกัด แต่พอรู้สึกเจ็บขึ้นมา โกโจ ซาโตรุก็หน้าเปลี่ยนสีทันที
เขาถอยห่างจากเชอร์ล็อกในพริบตา แล้วจ้องลูกศิษย์คนแรกของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
สาเหตุนั้นง่ายมาก เพราะเมื่อครู่เชอร์ล็อกเตะทะลุไร้ขีดจำกัดอัตโนมัติของเขาได้อย่างจัง แล้วเตะเข้าที่น่องจริง ๆ
เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของโกโจ ซาโตรุ เชอร์ล็อกก็เผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แบบเดียวกันออกมา
“อาจารย์โกโจที่รัก เคยดูนารูโตะไหม?”
เชอร์ล็อกถามโกโจ ซาโตรุด้วยคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด แต่ก่อนที่โกโจ ซาโตรุจะทันตอบ เสียงของเชอร์ล็อกก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“คุณไสยของฉันชื่อเทพอัสนีเหิน ใช่แล้ว เทพอัสนีเหินในนารูโตะนั่นแหละ! ขอแค่ฉันต้องการ ฉันก็ไปยังสถานที่ไหนก็ได้ที่เคยสัมผัสหรือทิ้งพลังคำสาปเอาไว้ได้ในพริบตา แถมยังปรับระยะห่างจากจุดหมายตอนที่ไปโผล่ได้ตามใจด้วย!”
เชอร์ล็อกเปิดเผยคุณไสยของตัวเองให้โกโจฟัง โกโจ ซาโตรุก็เข้าใจในพริบตาว่าเชอร์ล็อกทะลุไร้ขีดจำกัดของเขาได้อย่างไร
ตอนอยู่ที่สถานีตำรวจ โกโจ ซาโตรุปิดไร้ขีดจำกัดด้วยตัวเองตามคำแนะนำของยางะ มาซามิจิ และเชอร์ล็อกก็บังเอิญกอดขาเขาไว้ตอนนั้นพอดี!
เดิมทีคิดว่าเป็นแค่การเล่นกัน แต่ไม่คิดเลยว่าเด็กคนนี้จะมีคุณไสยที่เกินขอบเขตขนาดนี้ ถึงกับข้ามไร้ขีดจำกัดมาได้!
หลักการจริง ๆ แล้วง่ายมาก พูดให้ชัดก็คือเรื่องกลไก
ไร้ขีดจำกัดของโกโจแบ่งระยะห่างของวัตถุที่เข้ามาใกล้ตัวเขาออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เป็นการทำให้เรื่องเต่าของเซโนในโลกจริงกลายเป็นรูปธรรม
แต่เทพอัสนีเหินของเชอร์ล็อกปรับระยะตอนที่ปรากฏตัวได้ตามใจ หมายความว่าเมื่อครู่ที่เชอร์ล็อกเตะโดนน่องโกโจ ซาโตรุอย่างแม่นยำ ก็เพราะตอนโจมตีเขาตั้งระยะห่างระหว่างตัวเองกับจุดหมายให้เป็นศูนย์!
นี่คือชัยชนะของกลไก!
แน่นอนว่าโกโจ ซาโตรุไม่ใช่ไม่มีวิธีรับมือการโจมตีของเชอร์ล็อก วิธีที่ง่ายที่สุดก็คือถอดกางเกง เพราะสิ่งที่เชอร์ล็อกสัมผัสได้มีแค่กางเกงของเขาเท่านั้น
หรือจะง่ายกว่านั้นก็แค่หดขอบเขตไร้ขีดจำกัดเข้ามาไว้ใต้เสื้อผ้า ก็ป้องกันการโจมตีด้วยเทพอัสนีเหินของเชอร์ล็อกได้แล้ว
แต่ความคิดแบบนั้นมันกระจอก!
โกโจถอดแว่นกันแดด เผยดวงตาริคุกันที่ทอดยาวราวกับท้องฟ้าแล้วมองเชอร์ล็อก มุมปากปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาเช่นกัน
“น่าสนใจ!”
เชอร์ล็อกไม่ได้สนใจเลยว่าโกโจ ซาโตรุกำลังคิดอะไรอยู่ ตอนนี้ในใจเขามีแต่ความอัปยศที่ถูกแย่งแฟน เขาชี้หน้าโกโจ ซาโตรุอีกฝั่งแล้วตะโกนอย่างบ้าคลั่ง
“จงเสียใจกับสิ่งที่ทำวันนี้ซะ แล้วลองท้าทายฉันดู! รับมือให้ดี! เคล็ดลับไม้ตาย·เทพอัสนีเหิน·เตะขาดีของคนขาเป๋!”
แม้ความคิดจะคนละทางกันโดยสิ้นเชิง แต่โกโจ ซาโตรุกลับเข้าจังหวะกับเชอร์ล็อกอย่างประหลาด พอได้ยินคำพูดช่วงแรกของเชอร์ล็อก เขาก็ชี้หน้าอีกฝ่ายเหมือนกัน
“นายต่างหากที่เป็นฝ่ายท้าทาย! รับมือให้ดี โดเมน... ช่างเถอะ...”
ตอนแรกโกโจ ซาโตรุยังตื่นเต้นอยู่ แต่พอได้ยินชื่อท่าแสนบ้าบออย่าง ‘เตะขาดีของคนขาเป๋’ เปลวไฟแห่งความตื่นเต้นในใจก็เหมือนถูกสาดน้ำเย็นใส่ หายวับไปในพริบตา
แต่เชอร์ล็อกไม่มีความคิดจะปล่อยโกโจ ซาโตรุไปแม้แต่น้อย เขาพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างแรง ก่อนจะหายวับไปกลางทางในพริบตา
แล้วก็... จากนั้นก็ไม่มีอะไรต่อ
เชอร์ล็อก ไอ้กระจอกที่ไม่มีพื้นฐานวิชาต่อสู้เลยสักนิด ถูกโกโจ ซาโตรุใช้วิชาต่อสู้ซ้อมจนหมอบราบไปกับพื้น แถมเพื่อควบคุมเชอร์ล็อกที่ดิ้นขัดขืนอย่างบ้าคลั่ง และป้องกันไม่ให้เขาใช้คุณไสยหนี โกโจ ซาโตรุยังวิ่งเข้าไปในสตูดิโอข้าง ๆ แล้วควักเงินก้อนโตซื้อชุดเชือกมัดตัวมาอีกชุด
ที่สำคัญคือให้เทพธิดาในฮาร์ดดิสก์ของเชอร์ล็อกเป็นคนยิ้มแย้มแล้วลงมือมัดเขาเองด้วย
เชอร์ล็อกถูกจัดให้อยู่ในท่าที่น่าอับอายสุด ๆ จนไม่มีทางแก้มัดตัวเองได้แม้แต่น้อย เขาถึงกับหลั่งน้ำตาแห่งความอัปยศออกมา
จากนั้นโกโจ ซาโตรุก็ยัดเขาใส่ท้ายรถที่จอดอยู่ริมถนนของผู้ช่วยผู้ควบคุม แล้วหัวเราะพลางบอกให้อีกฝ่ายขับไปโรงเรียนไสยเวท
แม้แต่ตอนเข้าโรงเรียนไสยเวท โกโจ ซาโตรุก็เป็นคนอุ้มเชอร์ล็อกที่ขยับตัวไม่ได้เข้าไปเอง
พูดจริง ๆ นะ ตอนที่เชอร์ล็อกถูกโยนเข้าไปในห้องทำงานของยางะ มาซามิจิด้วยท่าทางน่าอับอายและอดสูแบบนั้น เขาอยากตายขึ้นมาจริง ๆ จนหมดอาลัยตายอยากเหมือนปลาเค็ม ไม่เพียงหน้าซีดไร้ชีวิตชีวา แต่ถึงขั้นไม่คิดจะพลิกตัวด้วยซ้ำ
เดิมทียางะ มาซามิจิคิดจะทำตามขั้นตอนแล้วถามเชอร์ล็อกว่ามาที่นี่ทำไม แต่พอเห็นเขานอนนิ่งอยู่บนพื้น ยางะ มาซามิจิก็ยอมแพ้ในที่สุด
เขาหันไปมองโกโจ ซาโตรุที่ยืนยิ้มกวนประสาทอยู่ข้าง ๆ แล้วได้แต่โบกมืออย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะพูดกับโกโจ ซาโตรุว่า
“ฉันอนุญาตให้เขาเข้าเรียนแล้ว โกโจ พาเขาไปหอพักเถอะ”
“โอเค!”
โกโจ ซาโตรุทำมือเป็นสัญลักษณ์โอเคแบบแมวตัวแสบใส่ยางะ มาซามิจิ จากนั้นก็ใช้วิชาอาโอะดึงเชอร์ล็อกเข้ามาหาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง แล้วหิ้วเขาเดินออกไป
ยางะ มาซามิจิมองแผ่นหลังของทั้งสองคนที่จากไป ก่อนจะถอนหายใจอย่างจนปัญญาเป็นครั้งแล้วครั้งเล่า