เชอร์ล็อกถูกโกโจ ซาโตรุหิ้วผ่านวิทยาลัยไสยเวทไปทั่วทั้งแห่งราวกับเป็นสินค้าที่เอามาโชว์ ก่อนจะพาเข้าไปในหอพัก
วิทยาลัยไสยเวทมีพื้นที่กว้างใหญ่ แต่กลับมีคนอยู่ไม่มาก ระหว่างทางโกโจ ซาโตรุส่งเสียงสารพัดอย่างบ้าคลั่ง หวังเรียกคนให้มาดู แต่ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่มีใครโผล่ออกมาเลยสักคน
ผลก็คือเชอร์ล็อกรู้สึกทั้งดีใจที่ไม่มีใครจดจำเรื่องน่าอับอายของเขาไปทั่ว และเศร้าใจกับสภาพแวดล้อมที่ดูเหมือนคนเก่งจะสูญหายไปหมดแล้ว
เห็นได้ชัดว่าโรงเรียนไสยเวทโตเกียวในตอนนี้รกร้างยิ่งกว่าช่วงเริ่มเรื่องเสียอีก จากที่เชอร์ล็อกรู้จักพวกเบื้องบนซึ่งเป็นไอ้แก่เฮงซวยดี เขาราวกับมองเห็นชีวิตทาสแรงงานแบบทำงาน 24 ชั่วโมง 7 วันต่อสัปดาห์ ที่ทุกข์ยิ่งกว่าชีวิตพนักงานกินเงินเดือนในชาติก่อน กำลังกวักมือเรียกอยู่
เขาอยากใช้คุณไสยหนีไปให้พ้น ต่อให้ต้องแลกกับการถูกประจานจนไม่กล้าโผล่หน้า เขาก็อยากหนีชีวิตแรงงานหนักระดับเดียวกับจอมเวทสูงสุดจากกองถ่ายมาร์เวลข้างบ้านให้ได้!
แต่พอเชอร์ล็อกเริ่มรวบรวมพลังคำสาป เสียงยียวนของโกโจ ซาโตรุก็ดังขึ้นเหนือหัวเขา
“ไม่ได้นะ คุณเชอร์ล็อก~ ถ้าคิดหนีละก็ ฉันจะเอารสนิยมทางเพศของนายกับรูปตอนนี้ไปฉายบนจอโฆษณาทุกจอในโตเกียวเลย~”
！！！
พอได้ยินคำขู่ไร้ขีดจำกัดของโกโจ ซาโตรุ เชอร์ล็อกก็ยืนอึ้งไปทั้งตัว สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวา
เขาตายได้ แต่จะถูกประจานจนไม่กล้าโผล่หน้าไม่ได้เด็ดขาด!
ว่าแต่เขาไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่าโกโจ ซาโตรุจะมีด้านที่ไร้ขีดจำกัดขนาดนี้ นี่อาจารย์ครับ ทำไมกับผมถึงไร้ขีดจำกัดขนาดนี้ แต่ตอนสู้กับสุคุนะกลับมีศีลธรรมขึ้นมาล่ะครับ?
นี่มันถูกต้องแล้วเหรอวะ?
เชอร์ล็อกกำลังหัวหมุนคิดไม่หยุด จึงไม่ทันสังเกตว่าถูกอาจารย์ลากมาถึงหอพักแล้ว จนกระทั่งโกโจ ซาโตรุโยนเขาลงบนเตียงเหมือนโยนสินค้า เขาถึงได้สติแล้วดิ้นสุดชีวิต
ให้ตายสิ ตอนชาติก่อนอ่านมุกอนิเมะก็เห็นแต่คนพูดว่าโกโจ ซาโตรุกับเกโท สุงุรุมีอะไรกัน แล้วไอ้ผมขาวตรงหน้านี่จะเป็นเกย์จริง ๆ เหรอวะ?
ยิ่งคิดเชอร์ล็อกก็ยิ่งกลัว ยิ่งกลัวก็ยิ่งดิ้นหนัก จนทั้งตัวเด้งดึ๋งอยู่บนเตียงเหมือนหนอน
ส่วนโกโจ ซาโตรุ แม้จะไม่รู้ว่าเชอร์ล็อกกำลังคิดอะไรอยู่ แต่พอเห็นอีกฝ่ายดิ้นขนาดนั้นก็รู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่าเขาคงกำลังคิดเรื่องเสียมารยาทอยู่แน่ ๆ
อาจารย์จึงเกิดคึกขึ้นมา มองเชอร์ล็อกที่กำลังบิดตัวไปมาบนเตียง แล้วแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์
“แหม~ เชอร์ล็อกจังที่รักกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ~”
ชายร่างสูงหนึ่งเมตรเก้าสิบกลับทำท่ากระมิดกระเมี้ยนเหมือนสาวมัธยม แถมยังใช้เสียงหวานเลี่ยนพูดกับเชอร์ล็อกที่กำลังบิดตัวอยู่บนเตียง พร้อมยื่นนิ้วชี้ลากไปบนแผ่นหลังของเขา
สาบานได้ เชอร์ล็อกขนลุกซู่ไปทั้งตัวทันที ตอนกำลังจะยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อรักษาพรหมจรรย์แล้วใช้คุณไสยหนี ประตูห้องก็ถูกใครบางคนผลักเปิดเข้ามาพอดี
แทบจะในทันที สายตาของเชอร์ล็อกกับโกโจ ซาโตรุก็จับจ้องไปยังร่างของคนที่เปิดประตูเข้ามา ผมหน้าม้าทรงบ๊อบยาวประบ่า
อิเอริ โชโกะ!
คุณหมอสาวคนเดียวในโลกไสยเวทที่ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ!
ตรงกันข้ามกับทั้งสองคน ทันทีที่เห็นภาพในห้อง ดวงตาของโชโกะก็สั่นไหวอย่างรุนแรง เธอมองโกโจ ซาโตรุด้วยสายตาไม่ปิดบังว่าเห็นเขาเป็นขยะ ก่อนจะยกมือถือขึ้นมาทันที
หลังถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก โชโกะก็กดโทรหายางะ มาซามิจิ
“อาจารย์คะ โกโจ ซาโตรุบ้าไปแล้วค่ะ ไม่ใช่แค่ลักพาตัวเด็กผู้ชายมา ยังคิดจะทำเรื่องไม่ดีกับเขาอีก...”
“เดี๋ยวก่อน! เดี๋ยวก่อน! โชโกะ ฟังฉันอธิบายก่อน! มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ!”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดของโชโกะ โกโจ ซาโตรุก็ใช้ ‘อาโอะ’ เคลื่อนย้ายตัวเองระยะสั้นในพริบตา เพียงเพื่อจะขัดขวางการฟ้องอาจารย์ของเธอ
สิบนาทีต่อมา โกโจ ซาโตรุก็คุกเข่าอยู่กลางห้องอีกครั้ง พร้อมก้อนบวมโตบนหัว ส่วนยางะ มาซามิจิเดินออกจากห้องไปอย่างฉุนเฉียว เชอร์ล็อกกับอิเอริ โชโกะยืนตัวสั่นอยู่ข้างกำแพง ไม่กล้าพูดสักคำ
จะว่ายังไงดี ต่อให้กลายเป็น ‘ผู้แข็งแกร่งที่สุด’ ในความหมายตามตัวอักษรแล้ว แรงกดดันจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าอาจารย์ก็ยังทำให้ ‘ผู้แข็งแกร่งที่สุด’ ต้องยอมก้มหัวอยู่ดี
แม้แต่เชอร์ล็อกก็ยังสัมผัสได้ถึง ‘แรงกดดัน’ ที่ยางะ มาซามิจิปล่อยออกมาใส่ลูกศิษย์
น่ากลัวชะมัด!
แต่ทันทีที่ยางะ มาซามิจิเดินออกไป โกโจ ซาโตรุก็กระโดดพรวดขึ้นจากพื้น แล้วไปโผล่ข้างเชอร์ล็อกในพริบตา ก่อนจะโอบไหล่เขาไว้ แล้วหันไปบ่นกับโชโกะด้วยเสียงหวานเลี่ยนแบบสาวมัธยมต่อ
“โธ่~ โธ่~ โชโกะ~ ต่อหน้าศิษย์คนแรกของฉัน เธอช่วยรักษาหน้าฉันหน่อยไม่ได้เหรอ~”
โชโกะไม่แม้แต่จะสนใจคำบ่นของโกโจ ซาโตรุ เธอไม่ชายตามองเขาสักนิด กลับส่งสายตาเวทนาไปยังเชอร์ล็อกที่ถูกโอบไหล่อยู่แทน
เชอร์ล็อกดันเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ในสายตาของโชโกะอย่างประหลาด!
ขอให้ไปสู่สุคติ!
พอเห็นว่าเพื่อนร่วมรุ่นไม่สนใจตัวเอง โกโจ ซาโตรุก็ยิ่งเล่นใหญ่ พูดจาหวานเลี่ยนใส่โชโกะไม่หยุด แต่เธอก็เมินเขาสนิท
“อิเอริ โชโกะ หมอประจำห้องพยาบาลของโรงเรียนไสยเวท ถ้าบาดเจ็บก็มาหาฉันได้ แต่หวังว่านายจะไม่มาหาฉันถ้าไม่จำเป็นนะ”
ระหว่างพูด โชโกะดันหัวโกโจ ซาโตรุที่ยื่นเข้ามาใกล้ออกอย่างใจเย็น แล้วเสริมด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“อาการบาดเจ็บทางจิตใจที่เกิดจากสิ่งนี้ ไม่อยู่ในขอบเขตการรักษาของฉัน”
พูดจบ โชโกะก็หันหลังเดินออกไปโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
โกโจ ซาโตรุมองตามแผ่นหลังของโชโกะ แต่ก็ยังไม่เลิกพูด เขายังคงบ่นไล่หลังเธอไป
“อะไรกัน~ โชโกะเย็นชาจัง~”
สิ่งที่ตอบกลับโกโจ ซาโตรุมีเพียงแผ่นหลังนิ่งสงบของโชโกะกับนิ้วกลางที่ชูขึ้นฟ้า
เมื่อเห็นทั้งคู่โต้ตอบกัน มุมปากของเชอร์ล็อกก็กระตุกไม่หยุด จะว่าไปแล้วโชโกะนี่สุดยอดจริง ๆ เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันมาสามปี เธอถึงกับเชี่ยวชาญคู่มือรับมือแมวเวรนี่อย่างคล่องแคล่ว!
หลังแผ่นหลังของโชโกะหายลับไปจากห้อง โกโจ ซาโตรุก็หลุดจากโหมดสาวมัธยมเสียงหวานเลี่ยนในพริบตา เขาลากเชอร์ล็อกไปนั่งในห้อง ก่อนจะพูดขึ้น
“เอาละ เหลือเรื่องของนายแล้วนะ คุณเชอร์ล็อก! อย่าคิดหนีล่ะ~ ทะเบียนนักเรียนของนายย้ายมาอยู่ที่โรงเรียนไสยเวทแล้ว! อ้อ ใช่ เพราะนายเรียกฉันว่าพ่อทูนหัว ตอนนี้สิทธิ์ผู้ปกครองของนายก็อยู่ในมือฉันด้วยนะ~”
！！！！
พอได้ยินคำพูดของโกโจ ซาโตรุ เครื่องหมายตกใจสามตัวก็ผุดขึ้นเหนือหัวเชอร์ล็อก
ให้ตายเถอะ พวกเบื้องบนนี่มันทำแบบนี้กันได้ด้วยเหรอวะ！！！！
“ผมยังออกไปได้ไหมครับ?”
เชอร์ล็อกพยายามดิ้นรนเป็นครั้งสุดท้าย แต่กลับทำให้โกโจ ซาโตรุสงสัยขึ้นมา
“เอ่อ... บอกฉันได้ไหมว่าทำไมนายถึงต่อต้านโรงเรียนไสยเวทขนาดนั้น?”
“เพราะผมอยากสอบเข้ามหาวิทยาลัย...”
“......”