วันรุ่งขึ้น
แดนเทพทอดทิ้ง เวลา 6:00 น.
เมื่อแสงแรกของวันใหม่สาดส่องทะลุเมฆหนาทึบลงมาบนดินแดนรกร้าง เหล่าอสูรกายที่อาละวาดตลอดทั้งคืนก็ล่าถอยกลับเข้าไปในหมอกหนาด้วยความไม่เต็มใจ
[ประกาศระบบ: รุ่งเช้าแล้ว]
[ขอแสดงความยินดีกับผู้รอดชีวิตทุกท่านที่อยู่รอดมาถึงวันที่สอง]
[สภาพอากาศวันนี้: มีเมฆมากและจะมืดครึ้ม อุณหภูมิ: -35°C ถึง -15°C]
[จำนวนผู้รอดชีวิตคงเหลือ: 9123/10000]
[เพื่อเฉลิมฉลองที่คุณอยู่รอดถึงวันที่สอง ระบบได้สุ่มสร้างหีบสมบัติระดับสีขาวใกล้ที่หลบภัยของคุณแล้ว โปรดเปิดแผนที่และไปค้นหา~]
คาเฟ่เมด ชั้นสอง
ลู่เฉินถูกปลุกด้วยเสียงแจ้งเตือนของระบบ
เขาพลิกตัวอย่างงัวเงีย ลุกขึ้นนั่งบนเตียงไม้แข็ง แล้วบิดขี้เกียจครั้งใหญ่
"อืม... หลับสบายจริง"
ถึงคืนนี้จะนอนบนเตียงไม้กระดาน แต่ข้อดีคือปลอดภัย เงียบสงบ แถมไม่ถูกความหนาวปลุก
เขาเหลือบดูเทอร์โมมิเตอร์บนผนัง: 12°C
ถึงจะไม่อุ่นมาก แต่สำหรับคนที่เพิ่งตื่นนอน อุณหภูมิระดับนี้กำลังดีจนแทบไม่อยากออกจากผ้าห่ม
ในขณะที่ยังรู้สึกกระปรี้กระเปร่า ลู่เฉินก็เปิดหน้าต่างค่าสถานะของตัวเองตามนิสัยเพื่อเช็คสภาพร่างกาย
เมื่อสายตากวาดไปที่แถบค่าสติ แววตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย
[ค่าสติ: 87/90]
"เอ๊ะ? ฟื้นฟูมา 2 แต้ม?"
ลู่เฉินจำได้ดีว่าเมื่อคืน เพราะสบตากับใบหน้าปีศาจไร้แววตาผ่านหน้าต่าง ส่งผลให้ค่าสติลดลง 5 แต้มเหลือ 85
นึกไม่ถึงว่าพอหลับไปหนึ่งตื่นค่าสติจะฟื้นกลับมาเอง
"ดูเหมือนว่าการนอนหลับอย่างมีคุณภาพภายในที่หลบภัย หรือการอยู่ในสภาพที่ปลอดภัยและสบาย จะสามารถฟื้นฟูค่าสติอย่างช้าๆ ได้"
มุมปากของลู่เฉินยกยิ้ม