“ชื่อนี้ดีเลย!” หลี่โม่พยักหน้าเป็นคนแรก “ฟังดูโปร่งโล่ง ทั้งยังมั่นคง เหมาะกับของที่เราทำพอดี”
“ตกลง ใช้ชื่อนี้แหละ” เจียงซวี่เซิงลุกขึ้นยืน “งั้นฉันจะไปจัดการเรื่องที่ดินกับเอกสาร ถ้ามีข่าวแล้วจะกลับมาบอกทุกคน”
ซูเจี้ยนเย่ลุกตาม “เรื่องเงินไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพวกเรารวบรวมให้ครบแล้วส่งไปให้”
เจียงซวี่เซิงรับคำ ก่อนรีบร้อนออกไป
ซูหยวนเหอเหยียดแขนบิดขี้เกียจ แล้วลุกขึ้นยืนตาม “พ่อ งั้นหนูกลับก่อนนะ ทางโรงงานอาหารเทียนหงส่งข่าวมาบอกว่าอยากพบหนู หนูจะแวะไปดูหน่อย”
“ขี่จักรยานช้า ๆ ระหว่างทาง ระวังตัวด้วย” ซูเจี้ยนเย่กำชับ
“รู้แล้วค่ะ”
ซูหยวนเหอออกจากโรงงานเล็ก ๆ ไปเข็นจักรยานฟีนิกซ์ผู้หญิงที่จอดอยู่ในลานบ้าน กระดิ่งจักรยานดังกรุ๊งกริ๊ง ก่อนเธอจะปั่นไปทางใต้ของเมืองตามถนน
สองปีมานี้ เธอช่วยแก้ปัญหาให้โรงงานในอำเภอหลายแห่ง พอไปมาหาสู่กันบ่อยเข้า ชื่อ “ผู้เชี่ยวชาญตัวน้อยแห่งตระกูลซู” ก็แพร่สะพัดไปทั่ว โรงงานไหนเจอปัญหา คนแรกที่นึกถึงย่อมเป็นซูหยวนเหอ
เธอเองก็ยินดีออกไปช่วย นอกจากจะได้ช่วยเหลือคนอื่นแล้ว ยังหาเงินค่าหยาดเหงื่อได้ด้วย เป็นเรื่องที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
ไม่นานเธอก็มาถึงหน้าโรงงานแปรรูปขนมเทียนหง ยามเฝ้าประตูเห็นเธอจากไกล ๆ ก็ยิ้มแย้มเดินเข้ามาต้อนรับทันที “ผู้เชี่ยวชาญซูมาแล้ว! ผู้อำนวยการโรงงานจ้าวรอคุณอยู่ในห้องทำงานตั้งนานแล้วครับ”
ซูหยวนเหอยิ้มพลางพยักหน้า แล้วเดินตรงไปยังห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงงาน
จ้าวเต๋อกำลังก้มหน้าอ่านรายงานอยู่บนโต๊ะ พอได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้นมาเห็นเธอ เขาก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ชี้ไปยังบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตัวอย่างสองห่อบนโต๊ะ