หลินหว่านจือยืนดูอยู่ข้าง ๆ เห็นทุกอย่างชัดเจน จึงรีบเดินเข้าไปถามว่า “พี่ใหญ่ เป็นยังไงบ้างคะ สอบติดไหม?”
“ติดแล้ว!”
ซูเสี่ยวซิ่งสะอื้นออกมา ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า “ฉันสอบติดวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์เหลียวตงแล้ว! ฉันได้เรียนมหาวิทยาลัยจริง ๆ แล้ว!”
“ดีจังเลย!” หลินหว่านจือทั้งตกใจทั้งดีใจ รีบตะโกนออกไปนอกบ้านทันที “เจี้ยนเย่! รีบมานี่เร็ว! พี่ใหญ่สอบติดมหาวิทยาลัยแล้ว!”
ซูเจี้ยนเย่ที่กำลังทำงานอยู่ในลานบ้านวางมือจากงานทันที ก่อนจะรีบเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าเปี่ยมด้วยความยินดี “เป็นข่าวดีครั้งใหญ่จริง ๆ! ผมจะไปบอกคุณปู่ก่อน ให้ท่านดีใจด้วย มะรืนนี้เราจัดงานเลี้ยงฉลองกันให้เต็มที่!”
“ได้เลย ตามที่คุณว่า” หลินหว่านจือพยักหน้าหงึก ๆ
จากนั้นซูเจี้ยนเย่ก็พาซูเสี่ยวซิ่งไปบ้านหลังเก่า
เมื่อพบซูจิ้งเถียน ซูเสี่ยวซิ่งพยายามข่มความตื่นเต้นจนเสียงสั่น แล้วเอ่ยบอกข่าวดีเบา ๆ “คุณปู่ หนูสอบติดมหาวิทยาลัยแล้วค่ะ”
พอได้ยินเช่นนั้น ดวงตาขุ่นมัวของซูจิ้งเถียนก็สว่างวาบขึ้น ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสดใสทันที เขาชมไม่ขาดปาก “ดี! ดีมาก! เสี่ยวซิ่งของปู่เก่งจริง ๆ! เป็นวาสนาดีของตระกูลซูเราจริง ๆ!”
“คุณปู่ มะรืนนี้พวกเราจะจัดงานเลี้ยง เชิญญาติสนิทมิตรสหายมาฉลองกันนะครับ” ซูเจี้ยนเย่บอก
“จัดสิ! ต้องจัดให้ได้! เอาให้ครึกครื้นไปเลย!” ซูจิ้งเถียนตอบตกลงอย่างยินดี อารมณ์ดีเป็นพิเศษ
ใครจะคิดว่าวันรุ่งขึ้น ตระกูลซูก็มีข่าวดีเพิ่มมาอีกเรื่อง ซุนม่าน ภรรยาของซูเจี้ยนเว่ย ได้รับจดหมายตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยเช่นกัน เธอสอบติดวิทยาลัยครูแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้าน
สองครอบครัวมีข่าวดีพร้อมกัน จึงตัดสินใจจัดงานเลี้ยงร่วมกันไปเลย ประหยัดแรงแถมยังครึกครื้น