บทที่ 160 ไปตามกำลังเสริม
ฉินซูหลี่กำลังก้มหน้าอ่านเอกสาร เขาสวมแว่นตา พอเงยหน้าขึ้นเห็นท่าทางแก้มป่องของเธอ ก็อดยิ้มไม่ได้ “อ้าว หยาหยาของเรามาแล้ว มีใครกล้ารังแกเธอด้วยเหรอ ไหนดูซิ ใครมันกล้าขนาดนั้น”
“มีนักเลงชื่อเฉินหู่เก็บค่าคุ้มครองที่ตลาดนัด แถมยังขู่ว่าจะคว่ำแผงของพวกเราด้วย!”
ซูหยวนเหอวิ่งมาหยุดหน้าโต๊ะทำงานของเขา มือเกาะขอบโต๊ะไว้ “พวกเราตั้งแผงขายของรับปีใหม่ดี ๆ อยู่แท้ ๆ เขากลับมาไล่คน แถมยังเตะเมล็ดแตงกระจายอีก เผด็จการสุด ๆ! คนตั้งแผงหลายคนก็เคยถูกเขารังแก!”
“ตัวแค่นี้ก็ทำธุรกิจแล้วเหรอเรา” ฉินซูหลี่วางปากกา แล้วรินน้ำอุ่นให้เธอหนึ่งแก้ว
“ใกล้ปีใหม่แล้วนี่คะ หนูเลยช่วยอาเจียงขายของ หาเงินค่าขนมหน่อย”
ซูหยวนเหอยิ้มแฉ่ง “ตั้งสหกรณ์เลี้ยงหมูจนเงินหนูหมดเกลี้ยงแล้ว ยังไงก็ต้องหาเงินมาเติมกระเป๋าสตางค์ใบจิ๋วของหนูบ้างสิคะ”
“ฉันได้ยินเรื่องสหกรณ์ของเธอแล้ว ทำได้ดีทีเดียว อายุยังน้อยก็รู้จักพาชาวบ้านสร้างเนื้อสร้างตัวแล้ว”
ฉินซูหลี่พยักหน้า สีหน้าพลันเคร่งขรึมขึ้น “นักเลงพวกนั้นที่ตลาดนัดสมควรจัดการจริง ๆ เอาละ ฉันรู้เรื่องแล้ว พรุ่งนี้จะพาคนไปดู แล้วก็จัดระเบียบความสงบเรียบร้อยในตลาดด้วย รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้คนเลวรังแกเธอ”
“จริงนะคะ” ดวงตาซูหยวนเหอเป็นประกาย “งั้นอาต้องรีบมาหน่อยนะคะ หนูกลัวเขาจะมาก่อเรื่องตั้งแต่ช่วงเช้า!”
“วางใจได้ รับรองว่าไปแต่เช้า”
“ขอบคุณค่ะอาฉิน!” ซูหยวนเหอยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นเสี้ยวจันทร์ โบกมือแล้ววิ่งออกไป “งั้นหนูไปก่อนนะคะ อย่าลืมล่ะ!”