“ไป๋ชีชี?”
ฟู่เยี่ยนโจวเห็นดังนั้นก็รีบยื่นมือไปรับเธอไว้ เขาอุ้มเธอขึ้นมาอย่างร้อนรนแล้วพาออกไปทันที!
“พาคนกลับไปให้หมด สอบให้รู้ว่าใครเป็นตัวการ!”
ฟู่เยี่ยนโจวเดินผ่านโจวเจิ้น พลางพูดเสียงเย็นชา
“ได้! นายพาชีชีไปโรงพยาบาล ที่นี่ฉันจัดการเอง!”
ความเย็นชาในน้ำเสียงของฟู่เยี่ยนโจวทำให้โจวเจิ้นสะดุ้งจนตัวสั่น เขารีบตบไหล่อีกฝ่ายแล้วพยักหน้า
เขารู้ว่าฟู่เยี่ยนโจวโกรธแล้ว และผลที่ตามมาย่อมร้ายแรงมาก!
แต่สิ่งที่ทำให้เขาสงสัยก็คือ ไป๋ชีชีไปสนิทกับฟู่เยี่ยนโจวตั้งแต่เมื่อไรกันเนี่ย?
ไป๋ชีชีฟื้นขึ้นมาอีกทีก็ผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว พอเห็นว่าตัวเองอยู่ในโรงพยาบาล เธอก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก!
【ยังดีที่ไม่ถูกใครฆ่าตายเงียบ ๆ เหมือนในนิยาย ตายไปแล้วก็ไม่มีใครรู้ด้วย! แต่เมื่อคืนก่อนหมดสติ ฉันจำได้ว่าเห็นฟู่เยี่ยนโจวนี่นา? หรือว่าตาฝาดไป? แล้วตอนนี้ใครเป็นคนพาฉันมาโรงพยาบาลล่ะ?】
ไป๋ชีชีลูบหัว พยายามนึกว่าใครเป็นคนพาเธอมาโรงพยาบาล แต่ผลก็คือ...
“ซี๊ด! เจ็บชะมัด!”
“ยังรู้จักเจ็บด้วยเหรอ? ฉันนึกว่าคุณจะเป็นยอดมนุษย์เสียอีก คนเดียวสู้กับผู้ชายร่างยักษ์ห้าหกคน แถมยังหนีรอดมาได้ เก่งไม่เบาเลยนี่?”
เสียงประชดประชันของฟู่เยี่ยนโจวดังมาจากด้านข้าง ไป๋ชีชีชะงักก่อนหันไปมอง แล้วก็เห็นเขาทำหน้าบึ้งมองเธออยู่จริง ๆ!
“เมื่อคืนคุณเป็นคนพาฉันมาโรงพยาบาลจริง ๆ เหรอ? ก่อนฉันหมดสติ ฉันเห็นคุณจริงใช่ไหม?”
ไป๋ชีชีเบิกตากว้างแล้วถาม