ไป๋ชีชียังเพิ่มไส้กรอกอีกแท่งให้ตัวเอง ส่วนไป๋จิ่นไม่มี!
ตอนกินบะหมี่ ไป๋จิ่นถึงกับกินไปน้ำตาไหลไป!
ฮือ ๆ ๆ น้องสาวไม่รักพี่แล้ว ในบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของพี่ไม่มีไส้กรอก!!! ฮือ ๆ ๆ!!!
ข้อความลอยบนจอ:
“ฮ่า ๆ ๆ! จิ่นหลี่ร้องไห้หนักมาก ใครใช้ให้ปากเสียล่ะ พี่ชายขี้กลัวขี้แยแบบนี้ก็ต้องจัดการซะบ้าง!! น้องสาวต้องรับภาระทุกอย่าง แถมยังต้องตามเก็บกวาดเรื่องที่พี่ชายก่ออีก!! ชีวิตช่างขมขื่น! ไส้กรอกแท่งเดียวจะไปมีค่าอะไร!! ฮ่า ๆ ๆ!”
“ทำไมฉันรู้สึกว่านิสัยของสองคนนี้สลับกันเลย! น้องชีชีใจเย็นเกินไป ส่วนพี่ชายก็ติดน้องเกินเหตุ!!”
“พวกเธอไม่เห็นเหรอว่าเมื่อกี้ผู้กำกับวิ่งเร็วแค่ไหน กลัวโดนไป๋ชีชีหลอกเข้าให้ เพราะงั้นน้องสาวคนนี้ต้องมีแผนร้ายเยอะแน่ ๆ เริ่มอยากรู้ตอนต่อไปแล้วสิ!!”
ทั้งคู่กินมื้อเที่ยงเสร็จก็เกือบบ่ายสองแล้ว หมดเวลานอนกลางวันไปเรียบร้อย ผู้กำกับหูเริ่มเรียกทุกคนมารวมตัว!
“แขกรับเชิญทุกกลุ่มพักผ่อนกันเต็มที่แล้วใช่ไหมครับ ถ้าอย่างนั้นขอให้ทุกกลุ่มไปรวมตัวกันที่ลานกลางหมู่บ้านด้วยครับ!!”
ไป๋ชีชีถอนหายใจ ทำได้แค่เดินตามไป๋จิ่นออกจากบ้าน!
เธอยังไม่ได้พักเลยนะ! ผู้กำกับนี่มันไม่เห็นหัวคนเอาซะเลย!!!!
ไป๋จิ่นรู้สึกได้ว่ารอบตัวไป๋ชีชีแผ่รังสีอำมหิตออกมา ระหว่างทางจึงไม่กล้าปริปากสักคำ!
ฮือ ๆ ๆ! เขาแค่อยากติดน้อง ฟังเรื่องสนุก ๆ ในเสียงความคิดของเธอ ใครจะคิดว่าตอนนี้น้องสาวจะน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ แถมยังชอบคุมเขาอีก!!