ชุนจื่อเป็นแค่พยาบาล เขากลัวว่าแขกรับเชิญคนไหนในกองถ่ายจะปวดหัวตัวร้อนแล้วต้องกินยา ก็เลยจ้างพยาบาลติดตามมาด้วยล่วงหน้า!
ใครจะคิดว่าวันแรกก็ได้ใช้แล้ว!
“เป็นยังไงบ้าง?”
ผู้กำกับหูไม่ได้เข้าไปในบริเวณถ่ายทำ แต่ก็ยังชะโงกหน้ามองเข้าไปในบ้าน กลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ
ไป๋ชีชีก็ไม่ได้เข้าไปมุง เธอไม่รู้วิชาแพทย์ เข้าไปก็มีแต่จะเกะกะเปล่า ๆ! แค่ช่วยเรียกหมอให้ก็ถือว่าเธอมีน้ำใจแล้ว!
“ฉันก็ไม่รู้!”
ไป๋ชีชีส่ายหน้า พิงกำแพงฟังเสียงท้องร้องโครกคราก ไม่ไหวแล้ว วุ่นวายมาตั้งนาน เธอหิวแล้ว!
เธอจึงล้วงนมออกมาจากกระเป๋าอีกขวด แล้วดื่มอึก ๆ ต่อหน้าผู้กำกับหู!
ผู้กำกับหู: …?
“เธอเอานมมาจากไหน??”
ผู้กำกับหูชี้ไป๋ชีชีแล้วถาม!
“อ๋อ! ฉันเอามาเองน่ะ!”
ไป๋ชีชีเหลือบมองเขา หัวล้านคนนี้จะตกใจอะไรนักหนาเนี่ย!!
“เธอเอามาเอง? คนของเราเก็บขนมไปหมดแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมนมขวดนี้ถึงไม่โดนเก็บไปด้วย เธอซ่อนตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ผู้กำกับหูมองไป๋ชีชีอย่างไม่อยากเชื่อแล้วถาม
“ไม่ได้ซ่อนสักหน่อย! พวกคุณเก็บแค่กระเป๋าสัมภาระ ไม่ได้ค้นตัวนี่!”
ไป๋ชีชีดื่มอึก ๆ ไม่กี่ทีก็หมด! จากนั้นก็หยิบมันฝรั่งทอดออกมาหนึ่งห่อ ฉีกซองแล้วกินต่อ!
ผู้กำกับหู: …!
ผู้กำกับหูมองเสื้อผ้าที่ไป๋ชีชีสวมอยู่ แล้วก็พูดไม่ออกทันที!
พลาดแล้วสิ! ใครจะไปคิดว่าเสื้อขนเป็ดที่ใส่กันหนาวจะหนาเสียจนซ่อนของได้ตั้งเยอะขนาดนี้?!