ไป๋เซวียนลุกขึ้นถามอย่างสงสัย
“คุณปู่ จะไปไหนครับ?”
“ปู่ออกไปข้างนอกหน่อย แกก็มาเยี่ยมคนแก่อย่างปู่แล้ว กลับห้องวิจัยของแกไปเถอะ ปู่ไม่รั้งไว้แล้ว!”
เสียงของนายท่านไป๋ดังมาจากที่ไกล ๆ!
บนใบหน้าเรียบนิ่งของไป๋เซวียน ในที่สุดก็ปรากฏรอยร้าว คุณปู่ทำอะไรยังลุกลี้ลุกลนเหมือนเดิมเลย! นี่ถึงกับไม่เอาหลานชายแท้ ๆ แล้วหรือไง?!
แต่เรื่องที่คุณปู่คุยโทรศัพท์กับพ่อเมื่อครู่ เขาก็ได้ยินเหมือนกัน!
ความสามารถของน้องสาวคนนี้ช่างประหลาดไปหมด ทั้งรู้ล่วงหน้า ทั้งโชคดีเหลือเชื่อ… ทำไมเขารู้สึกว่าอีกเดี๋ยวเจ้าตัวก็จะเหาะเหินเดินอากาศแล้วล่ะ!
พอนึกถึงท่าทีแปลก ๆ ของน้องสาวตอนเขากลับบ้านก่อนหน้านี้ เขาก็รู้สึกตั้งแต่ตอนนั้นแล้วว่าเธอแกล้งซ่อนฝีมือไว้ ดูท่าคราวนี้คงซ่อนไม่อยู่แล้วสินะ?
ไป๋เซวียนยกมุมปากยิ้ม เขาอยากรู้จริง ๆ ว่ายัยตัวแสบซ่อนมาตั้งนาน พอทั้งอินเทอร์เน็ตรู้กันหมดแล้วจะทำหน้ายังไง?
คราวนี้ก่อเรื่องใหญ่กว่าครั้งก่อนอีก เขาควรช่วยสักหน่อยไหมนะ?
แต่พ่อโทรไปหาคุณปู่แล้ว แถมคุณปู่ก็รับปาก แปลว่าเรื่องของยัยนั่นไม่ต้องให้เขาห่วงแล้ว!
เขามองออกไปนอกประตู แววตาฉายประกายลึกลับ น้องสาวคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ แค่ครึ่งปีสั้น ๆ ก็พิชิตใจคนทั้งตระกูลไป๋ได้ ตอนนี้ถึงกับทำให้คุณปู่ต้องออกโรงเอง!
สมกับเป็นน้องสาวของไป๋เซวียนจริง ๆ!!
ไป๋เซวียนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความรู้สึกแบบนี้เรียกว่าความภูมิใจ!
ไป๋เซวียนละสายตากลับมา รู้ว่าคุณปู่ต้องไปจัดการธุระสำคัญ จึงไม่รั้งอยู่ต่อ รีบกลับสถาบันวิจัยทันที!