“ลูกของคุณ? เธอไม่ได้เป็นลูกชายคุณคลอดออกมาหรือไง แล้วกลายเป็นลูกของคุณได้ยังไง?”
ผู้เฒ่าฟู่กลั้นไม่อยู่ จึงเปิดปากสวนเขาทันที!
ยิ่งแก่ยิ่งหน้าหนาไม่มีขีดจำกัด!
“ลูกชายฉันฉันเป็นคนคลอดใช่ไหม? หลานสาวฉันลูกชายฉันเป็นคนคลอดใช่ไหม? ถ้าปัดเศษเข้าหากัน หลานสาวฉันก็เป็นลูกฉันนั่นแหละ!”
ผู้เฒ่าไป๋ทำหน้าเชิดภูมิใจ อธิบายความเชื่อมโยงให้พวกเขาฟังอย่างเป็นฉากเป็นตอน!
ผู้เฒ่าโจวกับผู้เฒ่าฟู่: …?
อยากจับไอ้หมอนี่โยนออกไปจริง ๆ!
“พอได้แล้ว แก่จนป่านนี้ยังจะเอาหน้าอยู่ไหม? ว่ามาสิ มีเรื่องอะไรให้พวกเราช่วย?”
ผู้เฒ่าโจวไม่อยากเห็นผู้เฒ่าไป๋เล่นมุกแป้กอยู่ตรงนี้อีก ไม่อย่างนั้นเขาคงอดสั่งให้ทหารรักษาการณ์โยนอีกฝ่ายออกไปไม่ไหว! จึงถามเข้าประเด็นทันที!
ตาแก่นี่ถ้าไม่มีเรื่องใหญ่ก็ไม่มาหาพวกเขาหรอก!
“หลานสาวฉันไปออกรายการคราวนี้ โดดเด่นจนสะดุดตาเกินไป ตอนนี้ทางการจับตาดูแล้ว ส่วนพวกอิทธิพลอื่น ๆ ที่ซ่อนอยู่ยังไม่รู้เรื่อง ฉันเลยอยากให้พวกแกช่วยกดเรื่องนี้ไว้หน่อย! เพิ่งได้หลานสาวกลับมา อย่าให้ใครรังแกเธอเด็ดขาด!”
พอพูดถึงเรื่องจริงจัง ผู้เฒ่าไป๋ก็กลับมาน่าเชื่อถือทันที เขาหุบยิ้มทะเล้น สีหน้าเคร่งขรึมขณะมองทั้งสองคนแล้วพูด!
ทางการยังพอว่า ขอแค่ไม่เปิดช่องให้คนบางกลุ่มฉวยโอกาสก็ไม่มีปัญหา แต่พวกหนูสกปรกที่แอบซ่อนอยู่ต่างหากที่น่ารังเกียจที่สุด!
“ได้ เรื่องนี้ฉันรับรู้แล้ว เดี๋ยวจะโทรศัพท์ไปจัดการให้ แต่หลานสาวแกได้กลับมา พวกเราก็ดีใจด้วยนะ เด็กคนนี้ดูน่ารักน่าเอ็นดูดี เมื่อไหร่จะพามาเมืองหลวงให้พวกเราเจอหน้าล่ะ?”