วันขึ้นปีใหม่ ปีฉางจื้อที่ 18
ราตรียาวนานผ่านพ้นรุ่งอรุณ ลมฝนสงบลง ดวงตะวันเจิดจ้าค่อย ๆ โผล่พ้นทิศบูรพา
ณ เรือนหลักจวนอ๋องตวน พระชายาอ๋องแต่งกายด้วยอาภรณ์หรูหรา ประดับเครื่องประดับงดงาม ทว่าก็ยังปกปิดความอิดโรยไว้ไม่มิด
เมื่อมองคนอื่น ๆ กลับไม่มีผู้ใดมีท่าทางเหมือนได้นอนหลับอย่างสงบเช่นกัน
พระชายาอ๋องขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยบางอย่าง ทว่าสาวใช้ด้านนอกกลับวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้นยินดี รีบร้อนจนไม่ทันคำนึงถึงกิริยามารยาท
“องค์ชาย...องค์ชายได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทแล้วเพคะ!”
“ในพิธีใหญ่วันนี้ ฝ่าบาทมีพระราชโองการและราชสาส์นสถาปนาองค์ชายเป็นรัชทายาท องค์ชายส่งคนมาแจ้ง ขอให้พระชายาอ๋องและชายารองทั้งสองแต่งองค์เต็มยศ เข้าวังเข้าเฝ้าฝ่าบาทโดยเร็วเพคะ!”
ชั่วพริบตา เหล่าคนที่ก่อนหน้านี้ยังห่อเหี่ยวก็กลับมามีชีวิตชีวาขึ้นทันที
“ดี! ดียิ่ง!” พระชายาอ๋องตวนตื่นเต้นจนริมฝีปากสั่นระริก สาวใช้ข้างกายจึงเอ่ยเตือนขึ้น
“เหนียงเหนียง พวกเราควรรีบแต่งองค์เข้าวังแล้วเพคะ”
พระชายาอ๋องจึงรีบให้ทุกคนแยกย้ายไป เหลือไว้เพียงชายารองทั้งสอง