ฝีปากของไป๋ผินนับว่าเป็นหนึ่งในบรรดาสตรีฝ่ายใน ยามเห็นหวังเหม่ยเหรินจากตำหนักฉีเสียนเฟยพ่ายแพ้ เผยกุ้ยเฟยก็ลอบขบขันอยู่ในใจ ทว่าหากมีโอกาสกดข่มกู้ชิงเจากับไป๋ผิน นางย่อมไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ จึงเอ่ยขึ้นอย่างมีเจตนาร้ายว่า “ไป๋เจี๋ยอวี๋ นับแต่ได้รับแต่งตั้งเป็นผิน ท่าทีช่างแข็งกร้าวขึ้นไม่น้อย ไม่ทราบว่าเป็นเพราะสนิทสนมกับเหลียงเฟยหรือไม่?”
ถ้อยคำนี้ชัดเจนว่าเป็นการใส่ร้ายอย่างไร้ที่มา ไป๋ผินเห็นดังนั้นก็เตรียมโต้กลับ
ทว่ากู้ชิงเจากลับเอ่ยขึ้นก่อน น้ำเสียงเรียบเฉย “เดิมทีมีบางเรื่องที่คำนึงถึงไมตรีระหว่างพี่น้องฝ่ายใน จึงไม่ปรารถนาจะเปิดเผยออกมา ทว่าบัดนี้กลับเกิดข้อพิพาทขึ้นเพราะเรื่องนี้ เห็นทีว่าข้าจัดการได้ไม่ดีพอ” นางเหลือบมองไปเล็กน้อย “เฟยจื่อ นำสมุดบัญชีมา”
เฟยจื่อหยิบสมุดบัญชีสองเล่มออกจากแขนเสื้ออย่างไม่เร่งร้อน ก้าวขึ้นไปข้างหน้า แล้วยื่นเล่มหนึ่งให้เผยกุ้ยเฟย อีกเล่มให้ฉีเสียนเฟย
เมื่อเห็นดังนั้น ฟางเป่าหลินก็อดใจหายวาบไม่ได้ ลางสังหรณ์ไม่ดีก่อตัวขึ้นในใจ
“สมุดบัญชีสองเล่มนี้ เล่มหนึ่งเป็นรายการปันส่วนต่าง ๆ ที่เหล่านางสนมในวังหลังพึงได้รับตามระเบียบ อีกเล่มเป็นจำนวนปันส่วนที่แต่ละตำหนักและนางสนมได้รับจริง นับแต่พวกเราเข้าวังมา สมุดบัญชีทั้งสองเล่มมีสำเนาประทับของสำนักซ่างกง สำนักซ่างสือ และกรมตรวจการฝ่ายในให้ตรวจสอบได้”
“ในบัญชีระบุว่า นับแต่ฟางเป่าหลินเข้าวังมา ปันส่วนที่นางได้รับล้วนสูงกว่าที่กำหนดไว้เกินหนึ่งเท่าตัว ทั้งยังมากกว่าปันส่วนของเจี๋ยอวี่และเหม่ยเหรินในแต่ละตำหนักอยู่ไม่น้อย” กู้ชิงเจากล่าวเรื่องเหล่านี้ซึ่งทำให้เหล่านางสนมฝ่ายในต่างตกตะลึงอย่างราบเรียบ ก่อนมองไปยังเผยกุ้ยเฟย ขมวดคิ้วงามแล้วถามอย่างฉงนใจว่า “ข้าเคยสอบถามหัวหน้าสำนักซ่างสือถึงเรื่องนี้ ทุกคนล้วนบอกว่าเป็นคำสั่งเฉพาะจากกุ้ยเฟยเหนียงเหนียง เพราะเหตุนี้หลังจากข้ารับช่วงดูแลสำนักซ่างสือ จึงมิได้สอบสวนเรื่องนี้ เพียงสั่งให้สำนักซ่างสือจัดการตามระเบียบ แต่เหตุใดฟังจากคำพูดของกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงในยามนี้ กลับคล้ายไม่เคยทราบเรื่องนี้มาก่อนเลย?”