ถังอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะแย้มยิ้มบาง “เสด็จพ่อทรงล้อเล่นแล้ว ลูกมิได้คิดจะแต่งตั้งพระชายาเอกพ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิผู้ชราจึงค่อยผ่อนลมหายใจยาวอย่างโล่งอก
“เรื่องหม่อมหวังสกุลกู้ก่อนหน้านี้ เป็นเพราะเราพาลโกรธไปชั่วขณะ อย่างไรเสียพวกเขาก็เคยช่วยเจ้าไว้ ในเมื่อเจ้าชอบหม่อมหวังสกุลกู้ เราก็จะเลื่อนตำแหน่งให้กู้เสวียนสักหน่อย ช่วงนี้มีคนได้เลื่อนตำแหน่งมากมายอยู่แล้ว เพิ่มเขาอีกคนก็ไม่เป็นไร จะได้ตัดปัญหาคำเล่าลือภายนอก ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อตำหนักตะวันออกของเจ้า”
พระราชทานผลประโยชน์ให้ตระกูลกู้หรือ?
องค์ชายรัชทายาทก้มกายคำนับ “ขอบพระทัยเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ”
เขากำลังคิดอยู่ว่าจะชดเชยให้เด็กสาวคนนั้นอย่างไรพอดี เมื่อเสด็จพ่อเปิดทางเช่นนี้ เรื่องก็ง่ายขึ้นมากแล้ว
จักรพรรดิฉางจื้อตรัสคำใดคำหนึ่งย่อมเป็นดั่งคำสัตย์ วันรุ่งขึ้นกระทรวงว่าการข้าราชการก็ออกเอกสารเลื่อนตำแหน่งกู้เสวียน จากขุนนางผู้ช่วยงานเรียบเรียงขั้นหกรองตอนบนที่แทบไม่เคยขยับตำแหน่ง มาดำรงตำแหน่งขุนนางราชองครักษ์เอกสารขั้นห้ารองตอนบน
ขุนนางกรมราชองครักษ์เอกสารแม้ไม่อาจกุมอำนาจแท้จริงเช่นสามสำนักและหกกรม ทว่าก็เป็นขุนนางตำแหน่งสำคัญที่สะอาดบริสุทธิ์ อีกทั้งการกำหนดขั้นขุนนางแห่งต้ายง ดูเผิน ๆ ราวกับเลื่อนจากขั้นหกรองเป็นขั้นห้าเท่านั้น แต่ระหว่างทางยังมีขั้นหกตรงตอนล่าง ขั้นหกตรงตอนบน และขั้นห้ารองตอนล่างอีกด้วย การเลื่อนรวดเดียวถึงสี่ขั้นเช่นนี้นับเป็นสิทธิพิเศษที่หาได้ยากในหมู่ขุนนาง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ขุนนางต้ายงเมื่อได้ขั้นห้าก็สามารถเข้าประชุมราชสำนักได้แล้ว นับเป็นขุนนางระดับกลางอย่างแท้จริง
นี่คือฐานะที่ผู้เข้ารับราชการมากมายตลอดชีวิตก็ไม่อาจเอื้อมถึง
เมื่อกู้เสวียนได้เลื่อนตำแหน่ง จวนตระกูลกู้ที่เคยถูกทอดทิ้งก็กลับมาคึกคักขึ้นทันที
“ฮูหยิน ตระกูลหยงชิงปั๋วกับเฉิงฮว่าปั๋วส่งคนมามอบของขวัญเจ้าค่ะ”