แรกเริ่มข้าไม่เคยคาดคิดว่า สตรีที่ยังไม่ถึงวัยปักปิ่นอย่างนางจะยินดีเดินทางไปยังเขตประสบภัย
ถึงอย่างไรนางก็ยังเยาว์วัย ทั้งยังเป็นคุณหนูที่ได้รับการทะนุถนอมมาแต่เล็ก ไม่เคยเดินทางไกล
บางทีนางอาจไม่เข้าใจว่าภัยน้ำท่วมและความเดือดร้อนจากภัยพิบัติเป็นเช่นไร
ข้าเล่าเรื่องที่เคยพบเห็นและได้ยินมาให้นางฟัง แต่นางกลับยิ่งแน่วแน่ว่าจะไปเมืองเซียงโจว
เพราะนาง ผู้คนในสำนักศึกษาที่ตัดสินใจติดตามท่านอาไปช่วยเหลือผู้ประสบภัย ณ เมืองเซียงโจวจึงมีจำนวนเพิ่มขึ้น
ข้าห้ามนางไม่ได้ หรือจะกล่าวว่า ความตั้งใจของนางไม่เคยหวั่นไหวเพราะผู้ใด
ข้าเคยถามนางว่า นางเป็นบุตรคนเล็กของครอบครัว ทำเรื่องเช่นนี้ไม่กลัวบิดามารดาและพี่ชายพี่สาวเป็นห่วงหรือ
นางกลับยิ้มละไม แล้วบอกข้าว่าพี่สาวของนางจะต้องเป็นคนแรกที่สนับสนุนอย่างแน่นอน
ระหว่างเดินทางไปเมืองเซียงโจว ความจริงแล้วหาได้ราบรื่นไม่
ระหว่างทางพวกเราเห็นผู้อพยพที่หิวโหยร้องขอทาน อีกทั้งยังพบคนถือเหล็กทำร้ายผู้อื่น ทรัพย์สินของผู้ที่เดิมมาช่วยเหลือผู้ประสบภัยหลายคนถูกปล้นไปจนหมดสิ้น
คนร่วมทางบางคนทนเห็นโลกเย็นชาไร้น้ำใจไม่ได้ บ้างก็เจ็บช้ำน้ำใจเพราะเห็นผู้ประสบภัยที่รอดตายมาได้ใช้ทุกวิถีทาง จึงหันหลังกลับไป นักศึกษาในสำนักศึกษาที่ไม่เคยผ่านโลกมาก่อนเองก็เริ่มหวั่นไหว
แต่นางกลับยิ่งมุ่งมั่นขึ้นทุกวัน
เขตประสบภัยร้ายแรงกว่าที่พวกเราคาดคิดไว้มาก
ฝนตกหนักดุจสายน้ำหลั่งไหล น้ำท่วมโหมกระหน่ำ ผู้ประสบภัยนับไม่ถ้วนต้องพลัดที่อยู่ และยังมีเหตุเผาฆ่าปล้นชิงเกิดขึ้นมากมาย
แม้ทางการจะพยายามบรรเทาทุกข์อย่างสุดกำลัง ทั้งยังส่งกำลังทหารเข้าปราบปรามชาวบ้านที่ก่อจลาจล ก็ยังไม่อาจระงับความโกรธแค้นของราษฎรได้
ในสถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่การปกป้องตนเองยังเป็นปัญหา แล้วจะกล่าวถึงการช่วยเหลือผู้ประสบภัยได้อย่างไร