นี่ตั้งใจทำให้เห็นชัด ๆ เลย!
“กุ้ยเฟยไม่เคารพผู้อาวุโส ข้ายังไม่ได้ลงโทษนางเลย เจ้ากลับปกป้องนางเสียแล้ว!”
เบื้องล่าง ถังอวิ๋นคล้ายไม่รู้ว่าไทเฮากำลังกริ้ว เพียงกล่าวตามลำพังว่า “ลูกไม่เข้าใจพ่ะย่ะค่ะ ไม่ทราบว่ากุ้ยเฟยทำผิดตรงที่ใด เมื่อครู่ลูกได้ยินคนพูดกันว่า เสด็จแม่เรียกกุ้ยเฟยมาด้วยเรื่องท่านหญิงหรงอัน ลูกยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ ในเมื่อเสด็จแม่ยังทรงฟังคำทัดทานของลูก แล้วแต่งตั้งคุณหนูรองตระกูลกู้ได้ บัดนี้มีผู้มาสู่ขอคนดี เสด็จแม่ไยจึงกริ้วถึงเพียงนี้ หรือทรงไม่อยากให้หรงอันออกเรือน จึงได้กริ้วหรือพ่ะย่ะค่ะ”
ไทเฮาถูกถ้อยคำนี้โต้จนชะงักงัน
กล่าวไปแล้ว เรื่องนี้นางก็ได้แต่กล้ำกลืนความขมขื่น
ถังอวิ๋นเพียงทัดทานให้นางแต่งตั้งน้องสาวของกุ้ยเฟย มิได้เคยรับปากว่าจะให้บุตรสาวตระกูลกู้แต่งเข้าตระกูลหลี่ ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลกู้กับกุ้ยเฟยก็ไม่เคยเอ่ยปากยินยอม
ยิ่งคิดนางก็ยิ่งโกรธจนแทบแน่นอก จึงถลึงตามองทั้งสองคน “ฮ่องเต้ เจ้ากับกุ้ยเฟยไม่รู้หรือว่าข้าคิดเช่นไร”
“ความปรารถนาของเสด็จแม่ ลูกย่อมหาทางทำให้สำเร็จพ่ะย่ะค่ะ” ถังอวิ๋นกล่าวช้า ๆ “บุตรสาวคนรองสายตรงของจี้กั๋วกงกำลังอยู่ในวัยงาม เพิ่งอายุสิบหกปี นิสัยอ่อนโยนซื่อตรงและเพียบพร้อมด้วยคุณธรรม ลูกกำลังคิดจะยกนางให้ซื่อจื่อกงผู้สืบทอดพระกรุณาเป็นภรรยาคนรอง...” กล่าวถึงตรงนี้ เขาเงยหน้ามองไทเฮา “เพียงไม่ทราบว่าเสด็จแม่ทรงหมายตาคุณหนูจากตระกูลอื่นไว้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”
ไทเฮาชะงักไปเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก่อนถามอย่างไม่แน่ใจว่า “บุตรสาวจวนกั๋วกงหรือ”
“ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ” ถังอวิ๋นพยักหน้า “จวนจี้กั๋วกงเป็นจวนกั๋วกงสืบทอดมาหลายชั่วอายุคน บรรพชนของพวกเขายังเป็นขุนนางผู้สร้างคุณูปการยิ่งใหญ่ เคียงข้างปฐมจักรพรรดิยึดแผ่นดินมาได้ บุตรสาวสายตรงของตระกูลนี้ ไม่ว่ารูปโฉมหรือคุณธรรมย่อมเป็นเลิศ”