“ดี”
เจียวเจียวไม่รู้ว่าพระมารดากับพระสนมไป๋วางแผนสิ่งใดไว้ แต่นางอยากรู้อย่างยิ่งว่าพี่ชายทั้งหลายจะหาพี่สะใภ้แบบใดมาให้นาง
นางกำหมัดน้อยแน่น สีหน้ามุ่งมั่นอย่างยิ่ง
หลังรับมื้อเช้าเสร็จ นางก็ออกเดินทางไปตำหนักตะวันออก โดยมีหงเชาและเหล่านางกำนัลกับขันทีติดตามไปด้วย
เมื่อพี่สามอายุสิบขวบก็ย้ายไปอยู่ตำหนักตะวันออกแล้ว ส่วนพี่ชายคนอื่นยังพักอยู่ที่วิหารกวั่งจี้ ทว่าพวกเขาไม่เข้าเรียนที่สำนักศึกษาหลวงอีกต่อไป หากเชิญอาจารย์มาสอนเป็นการเฉพาะ โดยจัดสำนักศึกษาไว้ในตำหนักตะวันออก
จากวังเจียวฝางไปตำหนักตะวันออกมีระยะทางอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้นางนั่งรถม้ามาตลอด แต่พอถึงเขตตำหนักตะวันออก เด็กหญิงตัวน้อยก็นั่งไม่ติด กระโดดลงจากรถแล้ววิ่งตึงตังไปทางนั้น
ภายในตำหนักตะวันออก
วันนี้มิใช่วันหยุดพัก องค์ชายทั้งหกนั่งเรียงกันอย่างเป็นระเบียบในสำนักศึกษา เบื้องหน้ามีอาจารย์หนุ่มผู้หนึ่งกำลังบรรยายอย่างออกรส
ถังควานฟังจนเบื่อหน่าย ง่วงงุนแทบหลับ
ทว่าอาจารย์ชุยผู้นี้ทั้งเก่งกาจและเข้มงวด เขาไม่กล้าหลับไปจริง ๆ จึงได้แต่พยายามเบิกตากว้าง มองใบหน้าอาจารย์
มองได้ไม่นาน เขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้
ไม่รู้เพราะเหตุใด ยามพบอาจารย์ในวันปกติเขาไม่รู้สึกอะไร แต่พอเข้ามาในสำนักศึกษา ใบหน้าของพวกอาจารย์กลับมีฤทธิ์ไม่ต่างจากเครื่องหอมกล่อมประสาท เพียงมองสองทีก็ชวนให้ง่วงแล้ว
หลายวันก่อนเสด็จพ่อทรงนอนไม่ค่อยหลับ เขาจึงยุยงให้เสด็จพ่อไปฟังบทเรียนที่สำนักศึกษา ผลก็เป็นไปตามคาด ถูกดุด่าเสียยกใหญ่
สองสามวันนี้เสด็จพ่อจับตาเขาแน่น หากหลับในชั้นเรียนของอาจารย์ชุย...ย่อมหนีไม่พ้นถูกดุด่าอีกยก