ไม่ต้องพูดถึงเฉิงฮุย เจาซวิ้น และฟ่งอี้ที่อยู่เบื้องล่างเลย แม้แต่กู้ชิงเจา เหลียงหยวนกง กระทั่งเหลียงตี้ฉี ล้วนต้องเตรียมของขวัญมาร่วมแสดงความยินดี
เหลียงตี้เผยยังปล่อยข่าวว่าองค์ชายรัชทายาทจะเสด็จมาด้วย ครั้นนั้นตำหนักเหลียวเซียวจึงยิ่งคึกคัก
เหล่าสนมในตำหนักตะวันออกล้วนยังอยู่ในวัยสาว แต่ละคนแต่งองค์ทรงเครื่องงดงามสะดุดตา ต่อให้องค์ชายรัชทายาทไม่ทรงสนพระทัย ก็ไม่อาจยอมให้ผู้อื่นบดบังรัศมีได้
ตรงกันข้ามกับกู้ชิงเจา นางแต่งกายเรียบง่ายยิ่ง
“วันนี้หาได้ยากที่องค์ชายจะเสด็จมาด้านหลังตำหนัก พี่หญิงกู้ไยไม่แต่งตัวให้ประณีตขึ้นอีกหน่อยเล่า?” วันนี้เหลียงหยวนกงเองก็พิถีพิถันกับการแต่งกายไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นกระโปรงผ้าไหมลายเถาดอกฝูหรงสีดอกชบา หรือปิ่นระย้าประดับไข่มุกบนเรือนผม ล้วนประณีตและสง่างาม เพียงมองก็เห็นถึงความเรียบร้อยภูมิฐาน สมกับภาพลักษณ์ธิดาตระกูลสูงศักดิ์ของนาง
“ข้าว่าเหลียงหยวนกู้ไม่จำเป็นต้องแต่งองค์อย่างพิถีพิถันหรอก ด้วยรูปโฉมเช่นนาง ต่อให้สวมเสื้อผ้าผ้าหยาบไปยืนท่ามกลางผู้คน ก็ยังเป็นคนที่สะดุดตาที่สุดอยู่ดี”
คำพูดของเจาซวิ้นเฉินมีส่วนประจบอยู่บ้าง ทว่าก็เป็นความจริง
เพียงวันนี้วันเดียว แม้กู้ชิงเจาจะแต่งกายเรียบง่าย แต่นางกลับเป็นผู้ที่ดึงดูดสายตาที่สุด สนมคนใดบ้างที่ไม่จ้องใบหน้านางด้วยแววตาอิจฉาจนแดงก่ำ?
“ข้าเห็นว่าแดดแรงเกินไป จึงเลือกสวมเสื้อผ้าสีเรียบ ๆ มาเท่านั้น” กู้ชิงเจายิ้มพลางจัดรอยยับตรงชายแขนเสื้อที่เพิ่งเกิดขึ้น
“พี่หญิงถ่อมตัวเกินไปแล้ว” เหลียงหยวนกงยิ้มพลางถอนสายตากลับ
หากนางเป็นกู้ชิงเจา ก็คงไม่ต้องใส่ใจสายตาผู้อื่นเช่นกัน ไม่ว่าจะสวมสิ่งใดก็ยังงดงามอยู่ดี
