สอบติดราชการแล้ว แต่ดันได้เข้าบริษัททั่วถึงทุกที่

ตอนที่ 3 บัญชาเจ็ดสังหารเทพผี

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

「ยินดีด้วย โฮสต์สอบผ่านแล้ว ได้รับสกิลบัญชาเจ็ดสังหารเทพผี」

「โฮสต์เสี่ยงชีวิตช่วยคน ได้รับการยอมรับจากระบบการตระหนักรู้ และได้รับพลังฝึกฝน 10 ปี

」ยินดีด้วย โฮสต์เปิดใช้งานระบบเป็นครั้งแรก ได้รับแพ็กของขวัญมือใหม่ และได้รับโอกาสชำระล้างเส้นลมปราณเพื่อปรับปรุงพรสวรรค์ในการฝึกพลัง เมื่อเริ่มชำระล้างเส้นลมปราณแล้วจะย้อนกลับไม่ได้」

「โปรดรักษาความตระหนักรู้ไว้เสมอ เมื่อโฮสต์แสดงความตระหนักรู้ ระบบจะมอบรางวัลให้」

「นี่... นี่มันระบบนี่นา ยี่สิบกว่าปีแล้ว ในที่สุดก็มาสักที」จ้าวหมีตาค้าง ตื่นเต้นจนไม่รู้จะพูดอะไรดี

「แย่แล้ว เหมือนเขาจะพังไปแล้ว」

เฝิงเป่าเป่าที่ยืนพิงประตูห้องพักผู้ป่วย มองจ้าวหมีที่มีสีหน้าเหม่อลอย ก่อนเอียงคอพูดขึ้น

「พี่สี่ เขาดูไม่อยากเข้าบริษัท งั้นจัดการทิ้งเลยไหม」

「ไอ้หนุ่ม คิดให้ดีนะ ถ้าไม่มาทำงานกับบริษัทเรา ก็ถือว่าผิดสัญญา ห้าปีนี้จะสมัครสอบข้าราชการกลางไม่ได้」สวีซื่อหยิบบุหรี่ออกมาจุดอีกมวนแล้วพูด

จ้าวหมีถึงได้สติกลับมา 「เอ่อ... คุณสวี ทำไมถึงยืนกรานจะเอาผมให้ได้ล่ะ ผมก็แค่คนธรรมดา ไม่มีความสามารถอะไรเลย」

「ไม่ง่ายเลยนะ ในที่สุดก็ยอมรับแล้วว่ารู้จักพวกเรา นายไม่มีฝีมือจริง แต่ความตระหนักรู้นายสูงนี่」

「บอกไว้เลยนะ ถ้าไม่ได้แรงผลักของนาย บริษัทเราคงเจอเรื่องยุ่งไม่น้อย แค่รายงานก็ไม่รู้ต้องเขียนตั้งเท่าไร」

「ฝีมือฝึกกันใหม่ได้ แต่ถ้าขาดความตระหนักรู้ ก็ไม่มีทางมีขึ้นมาได้หรอก」สวีซื่อพูดอย่างจริงจัง ซึ่งหาได้ยาก

「เอาละ เลิกแกล้งป่วยได้แล้ว รีบลุกขึ้นเก็บของ พรุ่งนี้มาทำเรื่องเข้าทำงาน ยังมีงานต้องทำอีก」สวีซานดันแว่นขึ้นพลางพูด

「แต่ยังต้องตรวจร่างกายกับตรวจประวัติไม่ใช่เหรอ」จ้าวหมีตกใจ

「โธ่เอ๊ย เรื่องตรวจประวัติน่ะ นายผ่านไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ส่วนตรวจร่างกาย...」สวีซื่อกวาดตามองจ้าวหมีตั้งแต่หัวจรดเท้า ทำเอาเขาขนลุกซู่

「หุ่นใช้ได้นี่」

สวีซานพูดต่อทันที 「เมื่อกี้ฉันเช็กแล้ว ในบัญชีธนาคารนายเหลือเงิน 512 หยวน ส่วนค่ารักษาพยาบาล บริษัทเราปิดบัญชีสิ้นเดือนไปแล้ว ถ้าจะจ่ายก็ต้องรอเดือนหน้า」

「อีกสี่วันนายก็ต้องจ่ายค่าเช่าของเดือนหน้าแล้ว แล้วเมื่อกี้ฉันก็แวะกดรายงานบัญชีไรเดอร์ของนายไปทีนึง ตอนนี้บัญชีน่าจะโดนแพลตฟอร์มระงับแล้ว」

「ลองคิดดูสิ เดือนหน้านายจะไปนอนร้านอินเทอร์เน็ต กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป หรือจะมาที่นี่แล้วให้เราดูแลทั้งอาหารและที่พัก ที่อยู่คือศูนย์โลจิสติกส์หน่าตู๋ทง เขตชานเมืองฝั่งตะวันตก พรุ่งนี้ฉันจะรออยู่ที่สำนักงาน」พูดจบสวีซานก็หันหลังเดินออกไป

สวีซื่อตบไหล่จ้าวหมีเบา ๆ ด้วย 「เริ่มงานพรุ่งนี้ ยังทันรับเงินเดือนวันที่หนึ่งเดือนหน้า ค่ารักษาพยาบาลค่อยทำเรื่องเบิกผ่านระบบภายใน」

พูดจบทั้งสามคนก็ออกจากห้องพักผู้ป่วยไปพร้อมกัน

จ้าวหมีเปิดโทรศัพท์ดูหน้าระบบไรเดอร์ที่กลายเป็นสีเทา แล้วสบถออกมา 「ไอ้พวกสารเลวเอ๊ย」

จังหวะนั้นเอง พยาบาลประจำห้องก็เดินเข้ามา 「เตียง 31 ญาติของคุณเพิ่งทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลให้แล้ว ไปชำระเงินแล้วกลับบ้านได้เลยค่ะ」

「อะไรนะ พวกเขาทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลให้ผมแล้ว แต่ไม่ได้จ่ายเงินให้จริง ๆ เหรอ」จ้าวหมีถามเสียงสั่น

「ไม่ได้จ่ายค่ะ ค่ารักษาพยาบาล 498 หยวน เดี๋ยวคุณไปชำระเงินด้วยนะคะ」

หลังจ่ายเงินที่ช่องชำระค่ารักษา จ้าวหมีมองใบแจ้งหนี้ในมือ แล้วนึกถึงเงินที่เหลือในบัญชีธนาคารเพียง 14 หยวน ก่อนสบถอีกครั้ง 「แม่งเอ๊ย ไอ้พวกสารเลวเอ๊ย! ต่อให้เป็นเดรัจฉานก็ยังไม่เลวเท่าพวกแกเลย คิดแล้วก็รู้ว่าต้องเป็นฝีมือไอ้สวีซื่อแน่ ๆ สวีซานไม่มีทางทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้」

เก็บใบเสร็จไว้ก่อน ต้องเอาไปเบิกให้ได้

ในเวลาเดียวกัน ภายในรถซีดานสีดำรุ่นเซนต์รา สวีซื่อจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ 「เมื่อกี้บนตึก ทำไมนายไม่ให้ฉันจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้เขา? เรื่องนี้เป็นความผิดของพวกเราอยู่แล้ว แถมยังขัดกับวัฒนธรรมองค์กรของบริษัทด้วย」

จากนั้นเขาก็ก้มลงเหลือบมองสวีซาน

「นายกำลังบีบให้เขามาหาเรา ดูเหมือนนายจะให้ความสำคัญกับเขามากนะ」

สวีซานไม่พูดอะไร เหยียบคันเร่งจนสุด รถสมรรถนะสูงสีดำคำรามแหลมขึ้นมา

「เขาฉลาดมาก แถมยังกล้าหาญ แล้วยังสมัครเข้าบริษัทเราด้วย ในฐานะผู้รับผิดชอบฝ่ายบุคคลของบริษัท ฉันไม่ยอมให้บริษัทพลาดคนแบบนี้ไปหรอก」

「เขาเป็นนักสู้ เพียงแต่ตอนนี้มีทางเลือกมากเกินไป ไม่จำเป็นต้องเดินเข้าสู่สนามรบที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง ฉันเลยต้องบีบเขาสักหน่อย ให้ก้าวเข้าสู่สนามรบ」

「นักสู้เหรอ? ฉันดูไม่ออกเลยนะ อายุยังน้อยแท้ ๆ แต่ดูเจนโลกเหมือนคนแก่ไปแล้ว」สวีซื่อส่ายหน้า

「นักสู้ทุกคนผ่านการหล่อหลอมจนแข็งแกร่ง」สวีซานไม่พูดอะไรอีก เพียงเหยียบคันเร่งอย่างแรง รถสมรรถนะสูงสีดำคำรามกึกก้องจนชวนขวัญผวา ปลดปล่อยพลังทั้งหมดเพื่อปีนขึ้นทางลาดชันจากลานจอดรถใต้ดินของโรงพยาบาลบุรุษซีชิง

ทางลาดนั่นชันจริง ๆ!

หลังจัดการเอกสารทุกอย่างเสร็จ จ้าวหมีที่เหลือเงินติดตัวเพียง 14 หยวนก็เดินกลับบ้าน เมื่อกลับถึงห้องเช่า เขารีบลงกลอนประตูทันที แล้วพิงประตูหอบหายใจแรง

จากนั้นเขาก็เริ่มตรวจสอบระบบอย่างจริงจัง ปกติระบบจะอยู่ในสภาพสงบนิ่ง ไม่มีภารกิจเช็กอินอะไรทำนองนั้น มีพื้นที่เก็บของติดมาด้วย ขนาดประมาณสามถึงสี่ลูกบาศก์เมตร ข้างในว่างเปล่า มีเพียงแผ่นหยกหนึ่งชิ้น

แต่ตอนนี้เขารู้สึกเหมือนมีความร้อนวูบวาบบางอย่างผุดขึ้นจากท้องน้อย

ระหว่างเดินกลับมา ลมเหนือของเมืองจินเหมินพัดจนหน้าเจ็บไปหมด แต่เขากลับไม่รู้สึกหนาวเลยแม้แต่น้อย แถมยังเหงื่อออกไม่หยุด

ตัวเหนียวเหนอะหนะไปหมด พอใช้มือถู ก็มีคราบดำติดออกมาเป็นชั้น

ห้องเช่าไม่มีเครื่องทำน้ำอุ่น ปกติเขาต้องใช้เครื่องต้มน้ำแบบจุ่มต้มในถังถึงจะอาบน้ำได้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนแล้ว เขาพุ่งเข้าห้องน้ำทันที กลางฤดูหนาวแบบนี้ เขาตักน้ำเย็นเต็มถังแล้วราดลงบนหัวตัวเอง

สบายจริง ๆ น้ำเย็นที่ราดลงบนตัวถูกความร้อนระเหยกลายเป็นไอขาวอย่างรวดเร็ว เขารู้สึกได้ว่าหัวใจในอกเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

รูขุมขนทั่วร่างราวกับเปิดออก พลังชี่จากทุกทิศทุกทางไหลเข้าหาเขา ผ่านรูขุมขน ผ่านผิวหนัง ก่อนรวมตัวเป็นกระแสลมวนขนาดเท่าท่อนแขนขึ้นในจุดรวมพลัง

นี่คือพลังชี่ นี่คือพลังฝึกฝน 10 ปี จ้าวหมีสัมผัสกระแสลมวนในจุดรวมพลัง ก่อนหยิบบัญชาเจ็ดสังหารเทพผีออกจากพื้นที่เก็บของระบบ ทันทีที่นำแผ่นหยกของบัญชาเจ็ดสังหารเทพผีออกมา มันก็กลายเป็นผงในพริบตา เนื้อหาของบัญชาเจ็ดสังหารเทพผีปรากฏขึ้นในสมองของเขาโดยอัตโนมัติ

แต่ตอนนี้มีเพียงกระบวนท่าแรกเท่านั้นที่สว่างอยู่ นั่นคือบัญชาสังหารทำลาย

เขาเคยดูเรื่องคุณชายมหัศจรรย์แห่งแดนจีนมาแล้ว บัญชาเจ็ดสังหารเทพผีเป็นวิชาเต๋าที่ทรงพลังมหาศาล มีครบตั้งแต่การโจมตีเป้าหมายเดียวไปจนถึงการโจมตีเป็นวงกว้าง โดยเฉพาะกระบวนท่าช่วงหลัง ๆ ที่มีพลังรุนแรงเกินไป ถึงขั้นอาจเรียกหน่วยปราบวินัยจากสวรรค์ลงมา จึงใช้พร่ำเพรื่อไม่ได้

วิชานี้ไม่ด้อยไปกว่าวิชาพิสดารทั้งแปดแน่นอน หรือถ้ามองแค่ด้านการสังหาร ก็อาจอยู่เหนือกว่าวิชาพิสดารทั้งแปดด้วยซ้ำ

เขาสัมผัสเนื้อหาบนแผ่นหยก แล้วลองควบคุมพลังชี่ทั่วร่างให้ไปรวมที่มือขวา ก่อนท่องคาถาในใจ 「ดาวไถสูงสุด แปรเปลี่ยนไม่หยุดยั้ง ขับไล่สิ่งชั่วร้าย ผูกมัดภูตมาร วิถีแห่งเต๋าคงอยู่ชั่วนิรันดร์ จงปฏิบัติตามบัญชาโดยพลัน」

แสงกระบี่สีทองสายหนึ่งปรากฏขึ้นในมือเขา

นี่คือกระบวนท่าแรกของบัญชาเจ็ดสังหารเทพผี บัญชาสังหารทำลาย วิชาเต๋าที่ใช้ต่อสู้ระยะประชิด มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งต่อผีและสิ่งชั่วร้าย

ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันก็เป็นผู้มีพลังพิเศษแล้ว!

จ้าวหมีตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งคืน แล้วหน่าตู๋ทงจะทำไมล่ะ

พอมีฝีมือนี้ แถมยังรู้เนื้อเรื่องล่วงหน้า วงการผู้มีพลังพิเศษก็ไม่ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ที่สำคัญคือหน่าตู๋ทงมีระดับสูง ตำแหน่งก็ดี แถมมีคนน้อย

เขตภาคเหนือของจีนยังไงก็ต้องมีกรอบอัตรากำลังระดับรองชั้นถิงแน่ ๆ ปีนี้เขาอายุ 24 ถ้าบรรจุเป็นพนักงานประจำก็จะได้เป็นรองระดับเคอ อีกสองปีก็ขึ้นเป็นระดับเคอเต็มตัว

อายุ 27 ก็ได้เป็นระดับเคอเต็มตัว อนาคตสดใสขนาดนี้ จะนอนหลับลงได้ยังไงกัน

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป