"หืม?"
ฉินต้งได้ยินก็ราวกับเผชิญศัตรูใหญ่ รีบมองตามเสียงไปทันที
นอกตรอก
เขาเห็นเงาดำร่างสูงโปร่งผู้หนึ่ง
เมื่อแสงจันทร์สาดส่องลงบนร่างอีกฝ่าย เผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงและเครื่องแต่งกายที่คุ้นตา ฉินต้งก็ถึงกับชะงัก
"หัวหน้ามือปราบเฉิน?"
เขาหลุดปากไปโดยไม่รู้ตัว
"เจ้ารู้จักข้าหรือ?"
ไม่ผิด ผู้มาเยือนคือมือปราบป้ายทองแดงแห่งกรมจับกุมหกประตู เฉินเซียน หัวหน้ามือปราบเฉิน!
"มือปราบสมทบกรมจับกุมหกประตู ฉินต้ง คารวะหัวหน้ามือปราบเฉิน"
เมื่อรู้ตัวผู้มา ฉินต้งก็รีบเข้าไปทำความเคารพ
"เจ้าเป็นมือปราบสมทบ?"
เซียนเหลือบมองศพทังวั่นบนพื้น ก่อนจะจ้องเขม็งไปที่ฉินต้งด้วยแววตาดุดัน "ผู้บังคับบัญชาของเจ้าคือใคร?"
"เรียนหัวหน้ามือปราบเฉิน ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าคือนายอำเภอโม่หย่ง" ฉินต้งตอบตรงๆ
"โม่หย่ง ฉินต้ง... บิดาของเจ้าคือฉินต้าซาน?"
เซียนครุ่นคิด
"ใช่ บิดาของข้าคือฉินต้าซานขอรับ"
ฉินต้งกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"
เซียนได้ฟังก็คลายความระแวดระวังลงอย่างเห็นได้ชัด น้ำเสียงก็อ่อนโยนขึ้น "บอกข้าได้หรือไม่ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น?"
"แน่นอน!"
ฉินต้งรู้ว่าหัวหน้ามือปราบเฉินต้องการถามสิ่งใด จึงรีบเล่าต้นสายปลายเหตุของเรื่องราวทั้งหมด
ทว่าเขาเน้นย้ำว่าทังวั่นได้รับบาดเจ็บสาหัส และตนก็โชคดีที่พบร่องรอยของอีกฝ่าย สุดท้ายฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายไม่ทันระวังจึงสังหารได้โดยบังเอิญ
"...เจ้าทำได้ดีมาก เรื่องต่อจากนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเถิด"