"แย่แล้ว!"
ฉินต้งเห็นปฏิกิริยาของซูโย่วเหนียงก็รู้ทันทีว่าไม่ดี
รีบกลับเกินไปจนลืมล้างคราบเลือดที่ติดตัว
ทันใดนั้น
ประตูห้องปีกตะวันออกถูกผลักออกอย่างแรง
เย่หลิงฉี่ก้าวฉับๆ ออกมา จงใจขวางระหว่างทั้งสอง "น้องโย่วเหนียง เจ้ากลับห้องไปก่อน ข้ามีเรื่องต้องคุยกับเขา แล้วจะอธิบายให้ฟังทีหลัง"
"...อืม"
ซูโย่วเหนียงมองฉินต้งที่อยู่หลังเย่หลิงฉี่ด้วยแววตาซับซ้อน ก่อนจะเดินกลับห้องไปอย่างเงียบๆ
"เจ้าบ้าหรือเปล่า ฆ่าคนเสร็จไม่ยอมทำความสะอาด ไม่กลัวทำให้นางขวัญหนีดีมิดีหรือ"
พอเห็นซูโย่วเหนียงกลับห้อง เย่หลิงฉี่ก็หันไปจ้องฉินต้งทันที กดเสียงต่ำสุดเท่าที่จะทำได้ดุด่า "ถ้าไม่ใช่ข้าที่รู้ทัน เจ้าคงหาคำพูดอธิบายให้นางฟังไม่ได้แน่!"
"ขออภัย มันมีเหตุจำเป็น ยังไงครั้งนี้ก็ต้องขอบคุณแม่นางเย่ที่ช่วยคลี่คลายสถานการณ์"
ฉินต้งได้สติ สีหน้ากลับหนักอึ้งเข้าสู่ประเด็นหลัก "หัวหน้ามือปราบเฉินเกิดเรื่อง! ตอนนี้กำลังอันตรายถึงชีวิต..."
"เจ้าว่าอะไรนะ เฉินเซียนเกิดเรื่องหรือ"
เย่หลิงฉี่ชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นในแววตาก็ฉายแววตื่นตระหนก "มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"
"เรื่องเป็นเช่นนี้..."
ฉินต้งอธิบายสั้นๆ ทันที
"...ลัทธิฟ้าเหลือง! ข้าสาบานว่าจะคิดบัญชีกับพวกมันให้ได้!"
รู้ว่าเฉินเซียนถูกเศษเดนสำนักวิถีฟ้าเหลืองวางกับดักจนบาดเจ็บสาหัส มือเรียวของเย่หลิงฉี่ก็กำแน่นกัดฟันกรอด