ยามค่ำคืนศาลากลางน้อยครั้งนักที่แสงไฟจะสว่างไสวทั่วทั้งตึก แต่ค่ำคืนนี้กลับกลายเป็นข้อยกเว้น
ด้วยเหตุที่หยางสวินและอาหวงต้องตาย เหล่าพนักงานสืบสวนทั้งหมดจึงพากันออกปฏิบัติการค้นหาเบาะแสของตัวการเบื้องหลัง
ก่อนที่ฉินต้งจะกลับบ้านไปกินข้าวนั้น ก็มีพนักงานสืบสวนเข้าออกรายงานผลการสืบสวนล่าสุดไม่ขาดระยะ
ใครจะคาดคิดว่า เมื่อเขากลับมายังศาลากลางอีกครั้ง กลับต้องพบกับความเงียบเหงาอย่างน่าตกตะลึง ที่เดิมทีศาลากลางยังคงคึกคักและวุ่นวายอยู่แท้ๆ
"นายท่าน ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว!"
ก่อนที่เขาจะทันได้ตั้งตัว จินตี๋ที่เฝ้ารออยู่เนิ่นนานก็รีบรุดเข้ามาต้อนรับ
"คนในศาลากลางเล่า? พวกเขาไปไหนกันหมด?"
มองดูศาลากลางที่มีผู้คนบางตา ฉินต้งก็หลุดปากถามออกไปโดยไม่รู้ตัว
"เรียนนายท่าน คนทั้งหมดถูกหัวหน้าเฉินพาตัวไปแล้ว!"
จินตี๋ตอบราวกับมีคำตอบเตรียมไว้แต่แรก "ครึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้ คนของเราค้นพบเบาะแสสำคัญ สันนิษฐานว่าอาจระบุตัวผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังได้แล้ว หัวหน้าเฉินทราบข่าวก็รีบรวบรวมกำลังพลเปิดปฏิบัติการจับกุมทันที!"
"ผู้บงการเบื้องหลังคือใคร?"
ยังไม่ทันได้ทึ่งกับประสิทธิภาพการจัดการงานอย่างจริงจังของศาลากลาง ฉินต้งก็อดรนทนไม่ไหวอยากรู้ตัวผู้บงการเบื้องหลัง
"เป็นคนต่างถิ่นชื่อหลิวกัน!"
จินตี๋ไม่แม้แต่จะคิดก็ให้คำตอบทันที
"คือเขา?"
ได้ยินชื่อนี้ สีหน้าของฉินต้งก็เปลี่ยนไปทันใด
หรือว่านี่คือลูกค้าขาประจำของโรงสุราเยวี่ยไหล?
ย้อนกลับไปตอนที่สืบประวัติของหยางสวิน หลิวกันก็เป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยที่พวกเขาเคยตั้งข้อกังขา