“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมกายและจิตใจของกู้ชังไห่ถึงไม่ปกติมาตลอด……”
มองเถ้าธูปสีเหลืองปนเทาภายในเตาเผา ฉินต้งถึงกับขมิบตาลงเล็กน้อย
“ครั้งนั้นข้ากับเจียงเยี่ยนก็สังเกตเห็นสภาพของกู้ชังไห่ที่ผิดปกติแล้ว ครั้งหนึ่งเคยคิดว่าเขาฝึกจนคลุ้มคลั่ง แต่ตอนนี้มองกลับไป ที่แท้เขาสูดดมธูปพิเศษของลัทธิฟ้าเหลืองมากเกินไปเสียจนได้……”
ใบหน้าเจียงหาวเคร่งเครียดลงทันที “ไร้ข้อกังขา ธูปนี้มีพิษ”
“แต่กู้ชังไห่ไม่มีทางเลือก แม้จะรู้ดีว่าธูปมีพิษ เขาก็ต้องสูดดมมันเข้าไปมหาศาล……”
ฉินต้งจ้องมองภาพเขียนวิถีสวรรค์สำเร็จบนผนังอย่างลึกล้ำ
ทั้งสองต่างรู้ดีถึงสภาพของกู้ชังไห่
เมื่อ 30 ปีก่อน
กู้ชังไห่ที่ถูกประมุขสำนักราชากระบี่บาดเจ็บสาหัสนั้น ไม่เพียงพลังบำเพ็ญไม่อาจก้าวหน้าแม้เพียงคืบ แม้แต่อายุขัยของตนเองยังถูกตัดทอนลงอย่างมาก
หากต้องการแก้ปัญหานี้ กู้ชังไห่จำต้องบังคับตัวเองทะลวงผ่านเข้าสู่ขั้นเทวมนุษย์ให้ได้
เพื่อจุดประสงค์นี้ ตระกูลกู้ถึงกับยอมสมรู้ทำสมคบกับลัทธิฟ้าเหลืองอย่างลับ ๆ ทุกอย่างล้วนเพื่อหวังอาศัยวิชาลับของลัทธิฟ้าเหลืองทะลวงผ่านขึ้นสู่ขั้นเทวมนุษย์
แต่เมื่อต้องเรียนวิชาลับ กู้ชังไห่จำต้องสูดดมธูปพิเศษจนหลงเข้าไปในมายาเพื่อฝึกวิชาลับนั้น
กู้ชังไห่ที่อายุขัยใกล้สิ้นสุดลงแล้วย่อมอยู่ในสภาพสั่นคลอนอยู่แล้ว บัดนี้ยังสูดดมธูปพิษจำนวนมากเข้าไปอีก ย่อมเท่ากับเอาหิมะมาเพิ่มบนหิมะ
ครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหตุใดสภาพของกู้ชังไห่จึงทรุดหนักถึงเพียงนี้
“ใช่แล้ว และด้วยสภาพก่อนหน้าของเขา คาดว่าแม้ตายไปก็คงไม่มีวันทะลวงผ่านขั้นเทวมนุษย์……”