ฉินต้งอาจดูแคลนนิสัยของถงเวยได้ ทว่าไม่อาจปฏิเสธพลังฝีมือของเขา
ดูภายนอกเขาทนรับดาบของอีกฝ่ายได้สบาย ถึงขั้นผลักกลับจนอีกฝ่ายกระเด็น
แต่ในใจรู้ดีว่านี่เพียงเพราะถงเวยประมาทศัตรูเท่านั้น
เป็นไปดังคาด
เมื่อถงเวยระดมโจมตีเขาอย่างบ้าคลั่ง ดาบยาวในมือก็ฟาดฟันไม่หยุดราวกับพายุฝนกระหน่ำ
ดาบทุกเล่มล้วนแฝงพลังหมัดที่แข็งแกร่ง
ดุดันไร้เทียมทาน เฉียบคมดั่งสายลม
แม้แต่ฉินต้งที่ฝึกแปดดาบปราบกบฏถึงขั้นบรรลุแล้วก็ยังได้แต่ตั้งรับอย่างเสียเปรียบ
"ข้ามาช่วยเจ้า!"
เห็นฉินต้งถูกกดดันจนถอยร่นต่อเนื่อง จู่ๆ เสียงของเฉินเซียนก็ดังขึ้น
แล้วร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากด้านข้าง แสงดาบสว่างวาบปรากฏขึ้นทันใด
"เฉินเซียน!"
ถงเวยตอบสนองรวดเร็ว ยกดาบขึ้นปัดป้องตั้งแต่แรก
แคล้ง!
ปัดป้องดาบกะทันหันของเฉินเซียนได้สำเร็จ ไม่คิดว่าฉินต้งที่หาช่องหายใจได้แล้วจะฉวยโอกาสโจมตีกลับทันที
ชั่วพริบตา
แปดดาบปราบกบฏทั้งดุดันและเฉียบคมถูกเขาแสดงออกมาบนมืออย่างเต็มที่ ผสานกับการช่วยกำบังและโจมตีของเฉินเซียน พลิกสถานการณ์กลับมาได้ในทีเดียว
เพียงแต่ถงเวยยังคงมีพลังรบอันน่าตกตะลึง แม้เผชิญหน้ากับฉินต้งและเฉินเซียนร่วมมือกันก็ยังไม่ตกเป็นรอง
ราวกับเขามีดวงตาเพิ่มขึ้นอีกคู่ที่ด้านหลังศีรษะ
ไม่ว่าจะโจมตีจากมุมไหนก็ล้วนจับได้อย่างเฉียบคม
"สมกับเป็นหัวหน้าถงนัก แม้ถูกล้อมโจมตีโดยสองคนก็ยังไม่ล้ม"
ในขณะนั้น
พนักงานสืบสวนรอบๆ ต่างวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงไปก่อนแล้วเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบจากการต่อสู้
จินตี๋มองการต่อสู้ระหว่างถงเวยกับฉินต้งและพวกที่อยู่ไกลออกไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ปากก็อดอุทานออกมาไม่ได้
"อาต้งกับหัวหน้ามือปราบเฉินพวกเขาจะชนะไหม?"
โม่หย่งที่ดูอยู่ข้างๆ ดูตึงเครียดและกระวนกระวายใจกว่ามาก
"…ถึงพวกเขาชนะแล้วจะอย่างไร?"
จินตี๋เงียบไปครู่หนึ่งก็อดถอนหายใจไม่ได้ "ห้ามเข่นฆ่ากันเองคือกฎเหล็กของกรมจับกุมหกประตู ผู้ฝ่าฝืนย่อมถูกลงโทษหนัก ดังนั้นไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไรพวกเขาก็ได้ก่อความผิดใหญ่หลวงแล้ว"
"แต่ยังดีกว่านั่งรอความตายไม่ใช่หรือ?"
จิตใจของโม่หย่งจมดิ่งถึงก้นเหว
"ข้ารู้เพียงว่าเรื่องนี้ผ่านไป กรมจับกุมหกประตูเจียงตูของเราจะเปลี่ยนฟ้าโดยสิ้นเชิง"