“……ไม่ทราบว่าพี่สองเจียงได้ยินข่าวลือนี้มาจากที่ใด”
แม้เจียงหาวจะย้ำแล้วว่าข่าวลือนี้ไม่น่าเชื่อถือ แต่ฉินต้งก็ยังไม่อาจระงับความคิดฟุ้งซ่านในใจได้
เขาจดจำได้ว่าจั่วขุยเคยพูดถึงข่าวลือทำนองเดียวกัน
กู้ชังไห่ดูเหมือนจะเกิดปัญหาในการฝึกฝน เพื่อแก้ไขปัญหานี้ วรรคที่ผ่านมาตระกูลกู้ลับ ๆ เร่งรีบแสวงหาทางแก้ไขมาโดยตลอด
เมื่อรวมกับเหตุที่เมื่อสามสิบปีก่อน กู้ชังไห่เคยประมือกับประมุขแห่งสำนักราชากระบี่
เขาจึงไม่อาจไม่สงสัยว่า ปีนั้นกู้ชังไห่แม้รอดชีวิตมาได้ แต่ร่างกายคงเสื่อมถอยลงอย่างมาก
มิฉะนั้นคนทั้งคนจะไม่ประกาศลาออกจากตำแหน่งประมุขตระกูลหลังสงครามจบลง ถอนตัวไปอยู่เบื้องหลัง และนับแต่นั้นก็ไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณะอีกเลย
“ข่าวนี้เป็นคำบอกเล่าลับ ๆ ที่แพร่ออกมาในหมู่ชั้นสูงของตระกูลใหญ่ทั้งหลายในอู๋จวิ้นเมื่อครึ่งปีกว่าก่อน ตอนแรกแต่ละตระกูลไม่ได้เอาจริงมากนัก กระทั่งตระกูลกู้ยังเงียบงันไม่ออกมาตอบโต้อะไร ทุกตระกูลจึงรู้ตัวว่าข่าวลือนี้อาจเป็นความจริง……”
เจียงหาวเอ่ยขึ้นอย่างมีความหมายเจือปน “ผลที่ตามมาคือ ยิ่งตระกูลกู้เงียบงัน ทุกตระกูลยิ่งระแวงหวาดหวั่น”
“ที่พี่สองเจียงหมายความว่า ข่าวลือนี้อาจเป็นฝีมือของตระกูลกู้เองที่ปล่อยออกมาหรือ”
ฉินต้งขบคิดอย่างนั้นทันที
“เจ้าต้องรู้ไว้ว่า สี่ตระกูลแห่งอู๋จวิ้นไม่เคยเป็นผืนเหล็กแผ่นเดียวกันมาก่อน ต่างคนต่างมีการคิดเลขหัวของตนเอง เพียงแต่ตระกูลกู้ทรงอำนาจเกินไป ทำให้อีกสามตระกูลจำต้องก้มหัวต่ำลงเท่านั้น”