"อะไรนะ? เจ้าจะแต่งงานแล้วงั้นรึ?"
ฉินต้งหลุดปากออกไปโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อสายตามองไปยังเจียงม่อ
"เป็นคำสั่งเสียของบิดามารดา แม้ว่าข้าจะคัดค้านอย่างไรก็มิอาจปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ได้"
เจียงม่อกำหมัดแน่น ใบหน้าปรากฏแววเจ็บปวดและไม่ยินยอม "ท่านอาฝ่ายมารดาจะต้องเข้าข้างมารดาของข้าแน่ ส่วนพี่ใหญ่กับพี่รองของข้าก็ไม่กล้าขัดคำสั่งบิดา นอกจากข้าจะตัดสัมพันธ์กับตระกูลเจียงแล้ว มิเช่นนั้นการแต่งงานนี้ข้าหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย..."
"……"
ชั่วขณะหนึ่งฉินต้งก็ไม่รู้ว่าจะกล่าวสิ่งใด ท้ายที่สุดนี่คือเรื่องของผู้อื่น เขาไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายเลยแม้แต่น้อย
"ต้องขออภัยหัวหน้าฉิน ข้าจะไม่ให้เรื่องเล็กน้อยนี้มาขัดขวางงานสำคัญเด็ดขาด!"
เจียงม่อสูดลมหายใจเข้าปอดลึกพลางบังคับให้ตนกลับคืนสู่ความสงบ
"...ข้ามีป้ายคำสั่งผ่านทางไปเกาะอู๋จี๋แห่งทะเลตะวันออกอยู่หนึ่งชิ้น หากวันใดหัวหน้าเจียงต้องการก็เชิญมาหาข้าที่จวนเพื่อรับไปได้เลย"
ฉินต้งครุ่นคิดไปมา สุดท้ายก็เอ่ยออกไป
นี่ก็เป็นเพียงสิ่งเดียวที่เขาพอจะช่วยเจียงม่อได้
"ขอบคุณในความหวังดีของหัวหน้าฉิน ข้าจะจำไว้"
เจียงม่อเม้มริมฝีปาก ฝืนยิ้มที่ดูขมขื่นออกมาบนใบหน้า
โดยไม่รู้ตัว
ทั้งสองก็มาถึงป่าเริงรมย์ด้วยกัน
บางทีอาจเพื่อแสดงถึงความจริงใจ หรืออาจเพื่อประกาศเกียรติภูมิของสำนักมังกรสยบสมุทร
สมาชิกสำนักมังกรสยบสมุทรกว่าร้อยนายในชุดรัดรูปสีน้ำเงินยืนแถวเป็นระเบียบเรียบนอกป่าเริงรมย์ ต่างจ้องมองมาตรงเบื้องหน้าต้อนรับการมาถึงของฉินต้งกับเจียงม่อ