เรื่องที่ฉินต้งถูกลอบสังหารย่อมสั่นคลอนทั้งแคว้นอู๋จวิ้น
ขณะเดียวกันข่าวสารนี้ยังแพร่กระจายไปทั่วยุทธภพด้วยความเร็วสูงสุด
และระหว่างการแพร่กระจาย ข่าวย่อมบิดเบือนเสียหายไปไม่เป็นท่า
ยิ่งไปกว่านั้น ผมหงอกขาวในคืนเดียวของฉินต้งยังทำให้ผู้คนพากันกุข่าวกันสารพัด
“หัวหน้าฉิน เจ้าคงไม่เป็นอะไรจริงใช่ไหม?”
เมื่อได้รับแจ้งเรื่องนี้ แม้แต่หลี่ว์เหลียงที่กำลังไปเยี่ยมญาติอยู่ที่ตระกูลเจียงก็นั่งไม่ติดอีกต่อไป จึงรีบมาเยี่ยมที่ตัวฉินต้งทันที
“ใต้เท้าหลี่ว่ามามากแล้ว หากข้าเป็นอะไรไปจริง คงไม่มานั่งพูดคุยกับเจ้าอย่างดีอย่างนี้หรอก”
ภายในห้องรับของตระเวียนบ้าน
ฉินต้งต้อนรับหลี่ว์เหลียงด้วยสีหน้าเรียบเฉย
กวานฉีกับถิงฉินซึ่งนำตัวกลับมาจากหมู่ตระกูลป่าฝนกำลังรินชาเทน้ำชาอย่างระมัดระวังอยู่ข้าง ๆ
บัดนี้ทั้งสองนางคือสาวใช้ประจำกายของซูโย่วเหนียงกับกู่หลิงเอ๋อ นอกจากรับใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว ยังแบกหน้าที่คุ้มครองทั้งสองด้วย
เขามิได้เป็นห่วงว่าทั้งสองจะทรยศตน
เพราะเขาได้ฝังพลังกระบี่จากเคล็ดกระบี่นรกเก้ามรรตัยไว้ในกายทั้งสองนางแล้ว
นอกจากทั้งสองจะทะลวงผ่านขึ้นถึงขั้นปรมาจารย์ หรือมีผู้ถึงขั้นปรมาจารย์ช่วยละลายพลังกระบี่นั้น
ไม่เช่นนั้นพลังกระบี่จะสามารถคุกคามชีวิตของทั้งสองได้ทุกเมื่อ
“แต่ข้าได้ยินข่าวลือจากภายนอกว่า หัวหน้าฉินได้รับบาดเจ็บสาหัส สูญสิ้นจิตวิญญาณจนผมขาวในคืนเดียว ชาตินี้คงไม่มีว้าก้าวหน้าอีกแล้ว……”
หลี่ว์เหลียงมองฉินต้งซึ่งผมกลับเป็นสีดำแล้วแต่ใบหน้าไม่อิ่มแดงเปล่งปลั่งเหมือนเดิมด้วยความกังวลใจ
แท้จริงก็ไม่แปลกใจที่เขาจะกังวลหนักหนา