"หัวหน้าฉินอาจไม่ทราบ ตระกูลกู้ครอบครองตรอกท้อบุปผาเกินครึ่ง และที่อื่นๆ ในตรอกก็มีแต่คนตระกูลกู้อาศัยอยู่ ดังนั้นจะว่าไปอีกฝ่ายไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลกู้ก็คงยากนัก..."
เจียงม่อถอนหายใจเบาๆ อธิบาย
"ที่แท้ก็เช่นนี้"
ฉินต้งครุ่นคิดก่อนกล่าว
"ก่อนอื่นอย่าเพิ่งพูดเรื่องนี้เลย จั่วขุยเคยบอกลักษณะภายนอกของอีกฝ่าย หรือจุดเด่นอะไรให้ฟังหรือไม่"
เจียงม่อดูเหมือนไม่ตั้งใจเบี่ยงประเด็น
"อีกฝ่ายรูปร่างสูงใหญ่ใกล้เคียงกับข้า น้ำเสียงแม้จงใจปกปิด แต่ฟังออกว่าไม่เกินสี่สิบปี หากจะว่ามีอะไรเป็นพิเศษก็คงเป็นตรงหลังติ่งหูซ้ายมีไฝจางๆ จุดหนึ่งที่ไม่ค่อยสะดุดตา"
ฉินต้งทบทวนความจำดีๆ แล้วจึงให้คำตอบ
"ข้าทราบแล้ว เรื่องนี้มอบให้ข้าสืบสวนเองเถิด เพราะตรอกท้อบุปผามีความพิเศษบางอย่าง ทางกรมจับกุมหกประตูของเราไม่เหมาะจะส่งคนเข้าค้น"
เจียงม่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
"ได้ หากพบเบาะแสอะไร ขอหัวหน้าเจียงได้โปรดแจ้งข้าเป็นคนแรกด้วย"
ฉินต้งไม่มีข้อโต้แย้ง ตรอกท้อบุปผา หรือพูดให้ถูกคือตระกูลกู้ ไม่ใช่ที่ที่เขาอยากค้นก็ค้นได้
ก่อนได้หลักฐานแน่ชัด ไม่ควรสวบสาบบุ่มบ่ามจะดีกว่า กันไม่ให้พิรี้พิไรให้รู้ตัว
หากจะเล่นงานก็ต้องตีให้ตายในคราวเดียว
"ถูกต้อง ลืมบอกไปเรื่องหนึ่ง พี่ชายรองของข้า เจียงหาวกลับมาแล้ว"
หลังจบเรื่องสำคัญ เจียงม่อพลันเอ่ยประโยคหนึ่ง