เคร้ง!
ดาบประจำกายชักออกจากฝัก!
ฉินต้งย่อมไม่อาจนั่งรอความตาย ในจังหวะที่หลี่เทียนโซ่วฟาดฟันดาบเข้าใส่
เขาซึ่งเตรียมพร้อมป้องกันขั้นสูงสุดมาตลอด ไม่ลังเลที่จะชักดาบประจำกายเข้าปะทะอีกฝ่าย
ดาบยาวของทั้งคู่ระเบิดประกายปราณอันน่าสะพรึงออกมา
คมดาบปะทะกัน ทั่วทั้งบริเวณคละคลุ้งด้วยฝุ่นคลุ้งตลบ
คลื่นกระแทกที่มองเห็นด้วยตาเปล่าแผ่ซ่านไปทั่วทุกทิศทางในชั่วพริบตา
เหล่าพนักงานสืบสวนที่อยู่รอบด้านล้มระเนระนาด แม้แต่นายอำเภอป้ายทองแดงบนหลังม้าก็ไม่เว้น
มีเพียงหลี่ว์เหลียงที่ประคองม้าตื่นตกใจไว้ได้มั่นคงไม่ล้มลง
เมื่อฝุ่นคลุ้งตลบจางลง
เขามองเห็นฉินต้งกำดาบประจำกายสองมือต้านทานการฟันนั้นของหลี่เทียนโซ่วเอาไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ต้าน รับไว้ได้งั้นหรือ?
กลางสนาม
ฉินต้งกัดฟันกรอด ออกแรงต้านดาบยาวของหลี่เทียนโซ่วอย่างสุดกำลัง คมดาบเสียดสีกันเกิดเสียงแหลมเสียดหู
อิฐปูนพื้นแตกกระจาย เท้าครึ่งหนึ่งของเขาจมลงในดิน
"หลี่เทียนโซ่ว เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?!"
หลี่ว์เหลียงได้สติ รีบชักดาบเข้าไปหมายขัดขวางหลี่เทียนโซ่วที่พลุ่งพล่านอย่างฉับพลัน
"ไสหัวไป!"
หลี่เทียนโซ่วสัมผัสได้อย่างเฉียบคมถึงหลี่ว์เหลียงที่จู่โจมจากด้านหลัง ชักดาบกลับตัวฟาดฟันใส่หลี่ว์เหลียงทันใด
พลังดาบคมกริบสายหนึ่งพุ่งถึงในพริบตา
หลี่ว์เหลียงไม่ทันตั้งตัว รีบยกดาบประจำกายขึ้นป้องกันตรงหน้า พลันถูกพลังดาบฟาดกระเด็นออกไป
ฉินต้งฉวยจังหวะช่องว่างนี้ ถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว ดึงระยะปลอดภัยจากหลี่เทียนโซ่ว
"สมกับเป็นอัจฉริยะที่โด่งดังที่สุดแห่งกรมจับกุมหกประตูแดนเจียงหนานในอดีต..."
มือที่ถือดาบของฉินต้งสั่นเล็กน้อย แววตาเคร่งเครียดจับจ้องหลี่เทียนโซ่ว
เขาคิดว่าตัวเองที่ฝึกถึงขั้นหลอมจิตระดับสูงจะต้านดาบนี้ได้ง่ายดาย
ผลคือประเมินตนเองสูงไป และประเมินอีกฝ่ายต่ำไป
ชั่วขณะที่ประกายปราณดาบปะทะกัน
พลังมหาศาลราวภูเขาไท่ซานถล่มทลาย สะบัดประกายปราณของเขาจนแตกกระจาย
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอเรื่องเช่นนี้
เมื่อไม่ทันตั้งตัวจึงถูกอีกฝ่ายกดดัน