เสียงก้องกัมปนาทดังขึ้น
ปราณดาบที่รวบรวมจากลมปราณอันดุร้ายฟันลงมายังกู้หมิงซานและกู้หมิงไห่ชั่ววูบมิให้ตั้งตัว
มิใช่!
ทั้งสองพยายามชักกระบี่ขึ้นขวางปราณดาบที่พุ่งเข้ามาโดยสัญชาตญาณ
แต่เมื่อปราณดาบประทัดกับคมกระบี่ สีหน้าของทั้งคู่ก็เปลี่ยนไปในทันที
เปรี้ยง!
ปราณดาบอันแกร่งกล้าหาญที่สุดในโลกได้กระแทกกระบี่หลุดจากมือของพวกเขา ก่อนจะฟาดฟันลงที่อกข้างตนโดยตรง พลังยังไม่ลดละแม้แต่น้อย
วินาทีเฉียดฉิวตาย
ม่านพลังสีเหลืองอ่อนแผ่ออกมาคลุมทั้งร่างของทั้งสอง
ปราณดาบที่เฉียบคมราวกับน้ำแข็งสัมผัสกับม่านพลังแล้วอำนาจลดลงทันทีกว่าครึ่ง แต่แรงกระแทกมหึมายังสะบัดร่างทั้งสองกระเด็นออกไปหลายสิบก้าว
"วิ่งนี่! เกิดการปะทะกันแล้ว!"
"ระวังโดนลูกหลง!"
"เดี๋ยวนะ? กู้หมิงซานกับกู้หมิงไห่?"
แขกเหรื่อต่างไม่คาดคิดว่าฉินต้งจะลงมือกันเสียเมื่อไรสะบั้น ความวุ่นวายจึงแตกกระจายทั่วบริเวณ
เมื่อสายตาเหล่านั้นเหลือบไปเห็นกู้หมิงซานกับกู้หมิงไห่ถูกฉินต้งฟันกระเด็นไปด้วยดาบเพียงหนึ่ง หลายคนถึงกับมึนงงไปทั้งสมอง
ตาไม่ได้เห็นแอบแฝงกันแน่หรือ?
ยะโสรู้กันดีว่ากู้หมิงซานกับกู้หมิงไห่จัดอยู่ในลำดับที่ 76 และ 82 ของทำเนียบปฐพี ฝีมือล้วนก้าวถึงขั้นกำเนิดปราณเดิมชั้นกลางถึงสูง
ผลกลับไม่แม้แต่จะรับดาบหนึ่งของฉินต้งได้?
แล้วฉินต้งที่ฟันดาบนั้นออกมา ฝีมือเขาจะถึงภูมิใดกันแล้ว?
"เจ้ามองเห็นไหม?"
"เห็นชัด ขั้นปรมาจารย์!"
ขณะเดียวกัน
ที่มุมหนึ่งของลานกว้าง
เจียงหาวจ้องมองฉินต้งที่ถือดาบสังหารกู้หมิงซานและกู้หมิงไห่ด้วยสีหน้าซับซ้อน
เคียงข้างนางคือเจียงเยี่ยนผู้เป็นพี่ชาย สีหน้าก็ตึงเครียดผิดปกติเช่นกัน
"ไม่น่าแปลกใจที่เจ้าชายนัยตาเปี่ยมความมั่นใจเช่นนี้... ที่แท้เขาคือหลี่เสวียนเช่อคนที่สองแท้ ๆ"