ความอึ้งของอันเอินไม่มีคำไหนบรรยายได้ คำนว่า ‘เห็นแก่ของ’ ยังมาใช้กับเขาได้อีก ถ้าจะหาเงินได้จริงก็ว่าไปอย่าง แต่นี่แค่ห้าเหมาสองเซิน จะซื้อลูกอมยังแทบไม่พอเลย
นั่นทำให้อันเอินโกรธจนโอนสิบหยวนให้ซูเฮ้อเล้งทันที
อืมอืม：【ใครจะสนเงินสกปรกของนายกัน】
ส่งเสร็จก็ยัดมือถือลงกระเป๋า จะได้ไม่เห็นไม่หงุดหงิด
ต้องขอบคุณหน้าตานี่แหละที่ช่วยซูเฮ้อเล้งไว้ ไม่งั้นพฤติกรรมขี้เหนียวแบบนี้เอาไปลงเสี่ยวหงชูคงโดนด่าท่วมร้อยชั้นคอมเมนต์แน่
อีกเดือนเดียวก็ถึงงานเลี้ยงรุ่นแล้ว งานเลี้ยงรุ่นคราวนี้ไม่ใช่แค่หาภัตตาคารนั่งกินเล่น ๆ เหมือนที่ผ่านมา แต่จัดเพื่อฉลองครบสี่ปีที่จบม.ปลาย มีข่าวว่าทุกคนในระดับชั้นม.หกจะมากันหมด
เจ้า段เล่อั่น ปีสามเรียนด้วยกันก็ไม่เคยถูกกัน เพื่อจะได้เข้ากลุ่ม มันชอบเอาความชอบของเขามาเป็นเครื่องมือ ระหว่างเรียนอยู่ม.ปลาย อันเอินโดนเพื่อนในห้องนินทาลับหลังไม่น้อย พวกคำพูดแย่ ๆ แค่นึกขึ้นมาได้ตอนนี้ก็ยังแสลงใจ
แต่ใครจะคิดล่ะ ว่าพอเรียนจบ กระแสรักร่วมเพศก็ฮิตติดลมบนโลกออนไลน์ขึ้นมาเฉย ๆ อย่าว่าแต่รังเกียจเลย เกย์กับเลสเบี้ยนกลายเป็นแท็กยอดนิยมไปแล้ว ขนาดเด็กม.ต้นอัดคลิปสั้นยังต้องแปะแฮชแท็ก #หนึ่ง #ศูนย์ #ทอม #ไบ
และก็ช่วงนั้นแหละที่段เล่อั่น ไอ้โง่นั่น ประกาศแฟนลงโมเมนต์
มันลงรูปคู่กับแฟน!!
ใช่แล้ว! แฟนผู้ชายนี่แหละ!
ใครจะไปคิด ว่าไอ้คนที่ตอนอยู่ม.ปลายคอยตามกลุ่มหัวโจกหัวเราะเยาะว่าเขาเป็นเกย์ พอเรียนจบตัวเองกลับกลายเป็นเกย์ซะได้
ที่แย่ไปกว่านั้น แฟนของ段เล่อั่นยังเป็นถึงผอ.บริษัทอะไรสักอย่าง โมเมนต์ทั้งวันก็มีแต่อวดว่าแฟนพาไปซื้ออะไร กินอะไร ไปเที่ยวไหนมาบ้าง
อันเอินแทบจะปิดกั้นมันไปแล้ว แต่มันยังจะมาในกลุ่มห้องถามอีก：【@อืมอืม ที่รักจ๋า จบมานานแล้วยังไม่มีแฟนอีกเหรอ】
ถ้าไม่ใช่เพราะ段เล่อั่น ยั่วโมโหอยู่ตลอด แล้วเขาจะใจกล้าหน้าด้าน ถึงขั้นยอมเสี่ยงโดนคนในเมืองเห็นไปโพสต์หาแฟนในแพลตฟอร์มโซเชียลได้ไง?
เพื่อนม.ปลายน่ะตั้งนานแล้วก็ไม่อยากติดต่ออีก แต่งานนี้ อันเอินจะล้างแค้น
จะถึงตอนนั้น เขาจะเล่นงาน段เล่อั่น ให้อับอายขายขี้หน้า พอสะใจแล้ว เจ้าชายขี่ม้าขาวของเขาก็จะขับรถหรู ใส่สูทห้าหลักมารับ
อันเอินก็จะเชิดหน้า จูงมือเจ้าชายจากไปอย่างสง่างาม จากนั้นก็จะลบทุกคน ทีละคน ทิ้งให้เกลี้ยง
แค่คิดภาพ段เล่อั่น อึ่งค้างตกตะลึงคลั่งบ้า ก็มีความสุขละ
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ฮ่า— ๆ ๆ ๆ—”
ยิ่งคิดยิ่งสะใจ อันเอินเลยหลุดหัวเราะแปลกประหลาดออกมา จนทั้งห้องและอาจารย์บนแท่นหันขวับมามองเขา
เสียงหัวเราะของอันเอินชะงักกึก กลืนน้ำลายอย่างเก้อเขิน
ยังดีที่เพื่อนสนิทหลิวเหวิ่นเฉี่ยนที่มาสายเหมือนกัน ไม่รู้มาแอบนั่งข้าง ๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ช่วยเขาไว้
ในจังหวะที่รอยยิ้มอันเอินจางหายไป ทั้งห้องเงียบสงัด หลิวเหวิ่นเฉี่ยนก็หัวเราะ “ฮ่า— ฮ่า— ฮ่า—” ตามมา เสียงหัวเราะยิ่งเว่อร์กว่าอันเอินอีก ดึงสายตาทุกคนไปอยู่ที่ตัวเองสำเร็จ แล้วก็ทำหน้าซื่อพูดว่า “อุ๊ย ขอโทษค่ะขอโทษ หนูกำลังเล่ามุขตลกให้เอินเอินฟังอยู่น่ะค่ะ!”
อาจารย์：“คาบเรียนฉันให้เล่นมุขตลกเรอะ!”
ถึงจะโดนดุยกใหญ่ แต่ก็ยังดีที่ไม่เคอะเขินขนาดนั้น อันเอินส่งสายตาซาบซึ้งให้เพื่อนสนิท
ทั้งสองยกหนังสือบังหน้า หลิวเหวิ่นเฉี่ยนถาม：“เอินเอิน แกฝันกลางวันอยู่เหรอ? หัวเราะอะไรน่ะ?”
“นึกถึงแผนล้างแค้นข้าอยู่”
“อะไรนะ...แผนล้างแค้น ไว้ค่อยคิดเถอะ ข้ามีเรื่องต้องบอก”
อันเอินถาม：“เรื่องอะไร?”
หลิวเหวิ่นเฉี่ยนใช้เวลาสองนาทีเล่าว่า ตัวเองเหลือบไปเห็นพวกนักเลงนั่นแค่แวบเดียว พวกนักเลงก็บังคับขอวีแชทเธอ ส่วนเธอก็ฉลาดนักเลยเข็นอันเอินส่งให้พวกนักเลงไป
อันเอินเลยเข้าใจละว่าไอ้ซูเฮ้อเล้งนี่มาจากไหน
หลิวเหวิ่นเฉี่ยนพูด：“แกไม่รู้หรอกว่าหมอนั่นกดดันขนาดไหน! ฉันกลัวปฏิเสธแล้วโดนต่อยเกินไป ก็เลยเอารูปที่เมื่อเดือนก่อนแกเล่นเป็นสโนว์ไวท์ในชมรมละครให้เขาดู ตาเขาเป็นประกายเลย เหม่อค้างในวินาทีนั้น หมดความสนใจฉันทันที แล้วก็แอดแกมา”
“?”
เลือดลมพุ่งขึ้นหัว อันเอินถาม：“แปลว่าเขาไม่รู้ว่าฉันเป็นผู้ชายเรอะ?!”
หลิวเหวิ่นเฉี่ยนส่ายหน้าแบบซื่อ ๆ ว่า：“ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้บอก เขาก็ไม่ได้ถาม”
อันเอิน：“......”
ว่าแล้ว! ว่าแล้ว! หน้าตาดีไซซิ่งแบบนั้นจะมาทักหาเขาทำไม แถมยังเรียกเขาเป็นเมีย! ดูยังไงซูเฮ้อเล้งก็ไม่น่าใช่เกย์! เกย์ดาร์ของเขาไม่เคยเตือน!
หลิวเหวิ่นเฉี่ยนเห็นสีหน้าอันเอินไม่ค่อยดี ก็รู้สึกผิดเลยพูดว่า：“โทษทีนะเอินเอิน สถานการณ์แบบนั้น ฉันทำได้แค่ผลักแกไป ยังไงแกก็ผู้ชายนี่ อึดกว่าฉันด้วย หมอนั่นดูยังไงก็ไม่ใช่คนดี... หรือไม่ก็ไม่ต้องไปแคร์มัน หรือไม่ก็ลบมัน? แต่หมอนั่นรู้หน้าฉันแล้วนะ ฉันกลัวมันมาดักรอที่ประตูมอ... เพราะงั้นวิธีที่ปลอดภัยสุด ก็คือแกแกล้งคบกับมันทางออนไลน์ไปก่อน ยังไงก็ไม่ได้เจอตัวจริงกัน พอมันเบื่อแล้ว มันก็ปล่อยเราไปเองแหละ!”
สมองของอันเอินดังหึ่งไปหมด “เฉี่ยนเฉี่ยน เธอเห็นหน้าเขาไหม? หล่อรึเปล่า?”
“ฉัน... ฉันไม่กล้ามองหน้าเขาเท่าไหร่เลย พวกอันธพาลแบบนั้น วัน ๆ ต่อยตีไม่รู้กี่ครั้ง ถ้าเกิดต่อยฉันเข้าอีกลับล่ะ” หลิวเหวิ่นเฉี่ยนพูด “หน้าตาไม่ทันได้ดูชัด แต่ยังไง... การแต่งตัวนี่... พูดยากเหลือเกิน”
ฝันแก้แค้นของอันเอินพังทลาย
คงไม่มีเจ้าชายมาห์ม้าขาวมารับเขาแล้ว
หลังเลิกคาบ อันเอินอ้างว่าไม่สบายแล้วกลับห้องพัก
เขาปีนขึ้นเตียงด้วยใจเหี่ยวแห้ง เปิดวีแชทอีกครั้ง
เล้งเซ่าส่งข้อความมาอีกเพียบเลย
เล้งเซ่า/.：【？.】
เล้งเซ่า/.：【หยามเกียรติกู.】
เล้งเซ่า/.：【มีเงินแล้วแน่เรอะ.】
เล้งเซ่า/.：【กูบอกมึงเลยนะ.】
เล้งเซ่า/.：【กูไม่มีวันก้มหัวให้เงินหรอก.】
สิบนาทีต่อมา
เล้งเซ่า/. ได้รับซองแดงของคุณแล้ว
เล้งเซ่า/.：【ที่แท้เมียก็คือคุณหนูเศรษฐีนี่เอง.】
เล้งเซ่า/.：【เงินนี่.】
เล้งเซ่า/.：【ถือว่าผัวยืมก่อนแล้วกัน.】
เล้งเซ่า/.：【ไอ้น้องกูโดนยึดที่ร้านเน็ต.】
เล้งเซ่า/.：【กูเป็นพี่.】
เล้งเซ่า/.：【ต้องช่วย.】
แล้วก็ส่งรูปแคปหน้าจอมา โน๊ตชื่อ ‘เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี’ ข้อความแชทกับซูเฮ้อเล้ง
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：【พี่เล้ง/】
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：【น้องลำบาก/】
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：【โดนยึดที่ร้าน/】
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：【มีกี่ให้กี่/】
เล้งเซ่า/.：[โอน 10.00 หยวน]
เล้งเซ่า/.：【พี่มีเมียแล้ว.】
เล้งเซ่า/.：【ต้องเก็บเงินเลี้ยงเมีย.】
เล้งเซ่า/.：【เป็นครั้งสุดท้าย.】
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：[รับเงิน 10.00 หยวนแล้ว]
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：【พี่/ขอให้มีความสุข.】
เจวี๋ยซา-อวี๋ฉี：【เมื่อไหร่จะเอาพี่สะใภ้ออกมาให้เจอ/】
เล้งเซ่า/.：【เดี๋ยวก็ได้เจอ.】
อันเอินยิ่งอึ้งหนักกว่าเก่า
ถ้า段เล่อั่นรู้ว่าเขาไปคบกับไอ้แบบนี้เข้า คงหัวเราะเยาะตายเลยล่ะ
ถ้าซูเฮ้อเล้งรู้ว่าเขาเป็นผู้ชายแล้วยังทักมาเอง ก็คงแปลว่ามันก็ไม่ได้ชายแท้เบอร์นั้น
อันเอินก็อาจจะใช้ความซื่อบื้อของหมอนี่เปลี่ยนให้เป็นแบบในฝันเอามาใช้แก้ขัดไปก่อน
แต่ซูเฮ้อเล้งถึงจะซื่อแค่ไหน ก็น่าจะแยกชายหญิงออกนะ!
โอกาสที่พวกนักเลงจะมาชอบผู้ชายน่ะมีประมาณ 0.000000000000000001%
อันเอินพยายามพิมพ์ ๆ ๆ ตั้งหลายครั้งก็อยากจะบอกความจริงกับซูเฮ้อเล้งตรง ๆ แล้วลบมัน แล้วไปตามหาเจ้าชายขี่ม้าขาวใหม่
แต่เขากลับดูรูปเดียวที่ตั้งโชว์หน้าในโมเมนต์ซูเฮ้อเล้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งดูยิ่งไม่อยากทิ้ง
“จี๊ด...”
แต่รูปก็คือรูป ถึงซูเฮ้อเล้งจะดูไม่ค่อยแต่งรูป แต่ก็ยังต้องเจอตัวจริงถึงจะรู้ว่า โมเดลลิ่งซูเฮ้อเล้งจะเอาออกโชว์ได้จริงหรือเปล่า
อันเอินเลยลองพิมพ์ด้วยน้ำเสียงสาวน้อยน่ารักดู：
อืมอืม：【คุณสามีขา! เราเลิกเรียนแล้วน้าา! ไปหาที่นั่งดื่มกาแฟด้วยกันป่ะคะ ^⦁᎑-^੭】
เล้งเซ่า/.：【แค่ก ๆ.】
เล้งเซ่า/.：【เมียกูน่ารักมาก.】
เล้งเซ่า/.：【แต่ว่า.】
เล้งเซ่า/.：【กาแฟน่ะของคนแก่.】
เล้งเซ่า/.：【เมียไม่ต้องดื่ม.】
เล้งเซ่า/.：【เจอกันที่ร้านหมีเสวี่ยแห่งหนึ่งใกล้ ๆ มอเมียละกัน.】
เล้งเซ่า/.：【เมียจ๋า.】
เล้งเซ่า/.：【คอยอยู่.】