ซุนไห่เซิง
มองข้อความบนหน้าจอและเงินที่โอนมา ใจของหลินหมิงก็สั่นไหว
เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา
ทั้งสองคนเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก เรียกได้ว่าโตมาด้วยกัน
แต่หลังจากจบมัธยมต้น เพราะฐานะทางบ้านไม่ดี บวกกับผลการเรียนไม่เคยดีขึ้น ซุนไห่เซิงจึงเลิกเรียนกลางคัน
เขาสละการเรียนระดับมัธยมปลาย ออกไปทำงานตามที่ต่าง ๆ ทั่วทุกสารทิศ
ทั้งสองเลือกเส้นทางชีวิตที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และในหลายปีต่อมา หลินหมิงก็ติดต่อกับอีกฝ่ายเสมอมา
ทั้งยังรู้ว่าซุนไห่เซิงเมื่อครึ่งปีก่อน หลังจากวกวนไปมา ก็กลับมาที่อำเภอจิ้นซิ่วในที่สุด
เมื่อก่อนทั้งคู่เคยนั่งคุยกันบ่อย ๆ หลินหมิงรู้ว่า ตอนนี้ซุนไห่เซิงกำลังเปิดร้านขายผักอยู่ในอำเภอ
แต่น่าเสียดายที่ช่วงหลายปีมานี้ ชาวบ้านในอำเภอจิ้นซิ่ว ต่างพากันย้ายออกไป จำนวนประชากรไม่มากนัก ธุรกิจของเขาจึงซบเซามาตลอด
โดยเฉพาะเมื่อครึ่งเดือนก่อน พ่อของซุนไห่เซิงเสียชีวิตเพราะโรคร้าย เขาต้องพบกับช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิต และยังหมดเงินเก็บทั้งหมดของบ้านไปกับเรื่องนี้
ถึงขั้นที่ตอนนั้นซุนไห่เซิงเกือบจะขายร้านผักในมือทิ้ง
ยังดีที่เจ้าของร้านยอมพักค่าเช่าปีที่กำลังจะต้องจ่ายให้ชั่วคราว ถึงทำให้ตอนนี้เขาพอตั้งตัวได้
นี่แหละคือความยากลำบากในการหาเงินในพื้นที่อย่างอำเภอจิ้นซิ่ว
เมื่อครึ่งเดือนก่อน หลังจากรู้ข่าวนี้ หลินหมิงยังเอาเงินสองพันหยวนให้อีกฝ่ายยืม