ระหว่างทาง ซุนไห่เซิงเอ่ยปากหลายครั้ง อยากจะถามหลินหมิงว่าเหตุใดถึงต้องไปถามเรื่องที่ดินผืนนั้น หรือแม้แต่ต้องการบ้านหลังใหญ่โต
ซุนไห่เซิงคิดไปคิดมา เห็นว่าหลินหมิงดูไม่คิดจะพูด ก็เลยไม่ถามอีก
ในขณะเดียวกัน เขาก็ส่งข้อความหาเพื่อน ๆ ของตัวเองหลายคน พยายามถามว่าใครมีข่าวคราวในเรื่องนี้บ้าง
แล้วรถก็มาถึงสำนักงานขายของซานสุ่ยโหลวในที่สุด
เสี่ยวเฉิน พนักงานขายสาวที่หลินหมิงและซุนไห่เซิงคุ้นเคย กำลังนั่งรออยู่ที่นี่
พอเห็นทั้งสองเดินเข้ามา เสี่ยวเฉินก็รีบลุกขึ้นยืน
"ฮี่ ๆ ฉันเดาไว้แล้วว่าพวกนายคงจะมาใกล้ ๆ ช่วงนี้ เลยรออยู่ที่นี่"
"จริงด้วย ว่าถึงก็ถึงเลย"
หลินหมิงยิ้มแหะ ๆ "โทษทีนะ วันนี้ตอนเที่ยงมีนัดกินข้าว เพิ่งว่างแล้วก็รีบมาเลย"
"เอาล่ะ เราไปทำธุระกันดีกว่า อีกอย่างวันนี้ฉันมีอย่างอื่นจะคุยกับเธอด้วย"
เสี่ยวเฉินได้ยินก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา
"อะไรเหรอ? อ้อ ใช่ เอาไว้ทำธุระเสร็จก่อน แล้วค่อยว่ากัน ฮี่ ๆ ..."
แล้วเสี่ยวเฉินก็พาหลินหมิงและซุนไห่เซิงไปที่โซนต้อนรับข้าง ๆ นั่งลง
เสี่ยวเฉินยังรินน้ำชาให้ทั้งสองคนอีกด้วย ไม่นานก็ถือเอกสารสัญญาหลายชุดเดินกลับมาที่นี่
"คุณหลิน สัญญาเหล่านี้เป็นสัญญาซื้อห้องแถวหมายเลขหนึ่ง รวมถึงสัญญาตกแต่ง และชั้นที่คุณพักอาศัย สัญญาซื้อเฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าสำหรับห้าชั้นบน คุณช่วยตรวจสอบดูหน่อยได้ไหม?"