"อะ...อะไรนะ? สาม สามตึก? แล้ว...ซื้อ? เอ่อ..."
เสี่ยวเฉินถึงกับอึ้ง
นางมองหลินหมิงอย่างงงงวย ก่อนจะหันไปมองซุนไห่เซิง
แม้แต่ซุนไห่เซิงตอนนี้ก็หน้าก็งไปด้วยความประหลาดใจ
เขามองหลินหมิงอย่างงง ๆ อยู่นาน ก่อนจะเดินเข้ามา ลูบหน้าผากของหลินหมิง แล้วก็ลูบหน้าผากตัวเอง
"ไม่ได้เป็นไข้นี่นา? ตอนเที่ยงกินเหล้าหรือไง? ไม่น่าใช่...เมื่อเที่ยงเรากินข้าวด้วยกันนะ ฉันไม่เห็นแกดื่มเลย"
"..." หลินหมิงทำหน้าระอาใจ "เฮ้ย! ไอ้หนู เอาน่ะ หวังดีกับฉันบ้างไม่ได้หรือไง?"
"แต่..." ซุนไห่เซิงพูดอย่างจนใจ "ตอนแกบอกว่าจะซื้อตึกหนึ่งหลัง ฉันก็แปลกใจแล้ว ตอนนี้แกจะซื้อเพิ่มอีกสามตึกเนี่ยนะ? เหล่าหลิน แกไปมีเมียน้อยข้างนอกหรือไง? บ้านไม่พออยู่? ไม่ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้น แกก็โสดนี่นา หรือว่าอยาก...หาคนรักเป็นสิบ ๆ คน แล้วตอนกลางคืนก็จับฉลากเลือกว่าจะเข้านอนกับใคร?"
"..."
หลินหมิงมุมปากกระตุก
ดูสิ นี่คือเพื่อนรักของตัวเอง เวลาแบบนี้ ด่าตัวเองไม่เคยลังเลเลยจริง ๆ
ด้วยความจนใจ หลินหมิงจึงหัวเราะ "ฉันคิดไว้เผื่ออนาคตต่างหาก เห็นไหมว่าจัตุรัสอี้หมิงของเรากำลังจะเปิดดำเนินการ ต่อจากนั้น ฉันยังมีแผนจะทำโปรเจกต์อื่น ๆ อีก ในอนาคต ข้างกายฉันจะต้องมีพนักงานบางคนที่ครอบครัวลำบาก หรือไม่ก็เดินทางไปทำงานลำบาก ฉันเลยคิดว่า ดีกว่าหาซื้อที่พักไว้ให้พวกเขาใช้"
"ช่วงแรก การสร้างหอพักใหม่หลาย ๆ หลังคงยุ่งยาก ยังไงซะก็สู้ซื้อตึกสามหลังแถวนี้ไว้ก่อนดีกว่า เอาไว้เป็นหอพัก"